Mamma's jurk

Hey! Kijk mij eens! Retro! Hmm. Deze jurk is van mijn mamma geweest, zo'n 35 jaar geleden... Gehaakt door een lief, enthousiast maar niet al te modern familielid.

Een aantal jaar later hebben mammaliens poppen en vooral pluche beesten zich ook moeten onderwerpen aan haar moederinstinct en kregen dan ook regelmatig deze mooie jurk aan.

Nu is het de beurt aan mij, Roos. Nouja, 1 keertje dan. Tot oma - die er wel om lachen kon- me toch maar heeft gered en me in een iets hipper en lekker zittender katoenen t-shirtje heeft gehesen.

Afkoelen in de boot

Bij opa en oma in de tuin is het al snel warm: weinig wind, veel zon. Heerlijk om op de eerste dag van de lente al in het zonnetje op te warmen. Maar bij een hittegolf zoals deze is het soms echt te gek. Wij volwassenen puffen en zuchten onder de parasol. Maar oma heeft voor de kleintjes nog energie genoeg om vermaak en verkoeling te verzinnen: in de boot!

Een oude oplaasboot nog van mamma geweest werkt prima als badje. Lekker lauw water erin, een paar speeltjes en huppakee... allebei mijn schatjes erin. Ze hebben de grootste lol. Opeens duiken er twee nichtjes op van 10 en 11, ook zij willen erbij (alleen de voeten passen), schieten met waterpistolen en iedereen spat elkaar nat. Wat een genot. En oma, die niet stil kan zitten en iedereen naar de zin wil maken die brengt ondertussen frisdrank en ijs aan de luie pappa's en mamma's die zo helemaal bijkomen van een drukke week werken en oppassen.

Uitglijer

Roos en Janick zagen er na een dag spelen in de tuin bij 35 graden Celsius uit als twee zwarte torretjes en mochten voor het slapen gaan dan ook uitgebreid samen in het grote bad weken om weer schoon te worden. Janick vermaakt zich prima met de kwasten en "badverf", Roos zit erbij en kijkt ernaar. Slaat met haar handjes op het water, en heeft de grootste lol om haar broer. Soms krijgt ze een lik verf op haar bastje zodat ze eruit ziet als een indiaan, en ook dat vindt ze prima.
En ik, ik zit op de rand van het bad om te kijken of alles goed gaat. Blijkbaar geen overbodige luxe, want hoe stevig mijn meisje van bijna 11 maanden nu al zitten kan, opeens gleed ze zonder aanwijzig vooraf onderuit, koppie onder. Ze begon direct heftig met armen en benen te maaien, en terwijl ik haar eruit trok begin ze ontzettend te hoesten en te proesten van het water dat ze binnen gekregen had. Schrik! Bij haar en bij mij. Gelukkig bij allebei ook snel weer over, maar nu weet ik het zeker. Ik heb het nog nooit gedaan maar ga het zeker ook nooooooit doen: nooit zomaar even weglopen als je kindje in een laagje water zit!

Consultatiebureau

Roos mocht op controle bij het consultatiebureau. Ons meisje doet het hartstikke goed, ze kruipt en ze staat en ze doet stapjes en ze ontwikkelt zich prima.
Maar toch... Ze was niet genoeg aangekomen. In plaats
van de gemiddelde lijn zat ze nu opeens op de lijn eronder. O, ach en wee, dit was een ramp. En wij als ouders kregen er flink van langs. Wat geef je haar te eten, hoevaak, hoeveel. Ik begrijp best dat je genoeg gezond eten aan moet bieden, en ik wil best nog een keertje aandringen en vliegtuigje spelen om er nog een extra hapje in te proppen, maar genoeg is genoeg. En minder drinken geven zodat ze meer zou gaan eten? Niet in dit weer hoor. Zucht...

Nee, dan onze zoon. Een gespierde spijker. Hij heeft lengtemaat 104 maar broeken maat 86 vallen van zijn kont af. Gelukkig is er zoiets uitgevonden als knoopsgatelastiek! Maar Janiek mocht naar de cb arts i.p.v. naar de verpleegkundige. Die keek iets verder dan de gemiddelde lijntjes in haar boek, en zag een heel actief, zich goed ontwikkelend jongentje met een smalle bouw en maalde niet meer om het gewicht. Op mijn vraag (geschrokken van het vorige bezoek) of hij niet wat dun was wist ze dan ook heel logisch te vertellen dat "je er toch niet meer eten in kunt stoppen als hij aangeeft genoeg te hebben".
Zouden we dan toch zelf snappen wat goed voor een kindje is?

Bang voor de dierentuin

Volgens de boekjes hoort het bij de leeftijd: eenkennigheid, emtioneel en bang voor vanalles en nog wat. Nou, Janick doet keurig mee. Hij hangt aan mijn rokken als het even anders dan anders is, durft niet meer bij oma te logeren, gaat snel huilen als we een keer boos op hem zijn en... bang!!!!

Vandaag had ik een dagje helemaal alleen met hem gepland. Lekker met zijn twee naar de dierentuin! Hij had er zin in, maar toen ik de slagboom van het parkeerterrein bij de dierentuin was gepasseerd hoorde ik op de achterbank piepen: ik wil niet naar de dierentuin.. Ojee. Nou, eerst maar eens doen alsof ik OostIndisch doof ben. Eenmaal binnen ging het goed, hij vond het leuk! Hij had de buggy weer helemaal voor zichzelf alleen zo zonder zus erbij, en liet zich lekker rijden langs alle beesten. De bruine beer, de stokstaartjes, de kamelen en de aapjes. Allemaal leuk. Maar toen kwamen we bij de tijgers en de leeuwen, diezelfde tijgers die hij vorig jaar nog zo mooi vond omdat ze op de poes leken....... Weer gepiep: ' Nee! Ik wil weg!' en angstig probeerde hij zich om te draaien. Het koste heel wat overtuigingskracht, maar hij keek toch even snel en nam van mij aan dat de muren en het glas sterk genoeg waren zodat de tijgers echt niet bij hem konden komen.

Toen we tien minuutjes later bij de ongevaarlijke ezeltjes liepen wilde hij toch nog even terug, even naar de leeuwen kijken. Het was eerst wel eng, maar toen toch wel spannend.Stoere vent!

Uitspraken

Janick en pappa zijn met zijn tweetjes naar het zwembad geweest. Toen ze terug kwamen moest ik natuurlijk alles horen, hoe hoog de glijbaan was, dat ze in het bubbelbad hadden gesprongen. Met een meisje van 5 jaar gespeeld. En op mijn vraag aan Janick (met knipoog naar Jeroen) of pappa nog met andere mamma's van andere kindjes had gespeeld wist hij me te melden "nee hoor, pappa wil alleen maar de mamma van Janick en Roos". Nou, dat is fijn toch?!

Siesta

Hadden jullie er ook zo'n last van, van de hitte? Mijn kindertjes wel. Eten ging er niet in, drinken bij baby Roos maar matig. Weinig plasluiers en veel gehuil. Janick heeft in een paar dagen de hele koelkast leeg weten te drinken en al het waterijs opgegeten. En slapen.. dat snappen ze dan wel weer goed, dat bij dit weer een heel ander slaapritme hoort.

's Avonds konden ze moeilijk in slaap komen en 's middags waren ze uitgeput vanwege de hitte en het slaaptekort 's nachts - zelfs Janick had zijn middagslaapje weer opgepakt. Heerlijk hoor, als ik overdag vrij ben heb ik niks tegen op een kleine siesta. Roosje in haar eigen bedje, Janick en ik samen op de bank en dan de tv aan. Wimbledon, Tour de France, WK voetbal: gegarandeerd dat ik maar een halve wedstrijd zie, maar wel heeerlijk uitgerust na een uurtje weer wakker word.

Vandaag was het weer wat koeler. Reden voor Roos om nu de hele dag maar te gaan slapen ("eindelijk koel in mijn kamertje" zie je haar denken). Ik had er zelf ook wel weer zin in vanmiddag. Federer maakte korte metten met een aan zijn tennispensioen toezijnde Bjorkman, en net toen ik heel even mijn ogen had dichtgedaan en mezelf lekker weg voelde zakken stond Janick alweer over mijn hoofd te aaien. Mamma mag niet slapen, we gaan kleien! Zucht....