Schatje

Wat een schatje he. Hier druk geconcentreerd aan het knutselen.

Vanmorgen bij de les "muziek voor peuters" ging het ook weer super. De eerste 40 minuten dan. Enthousiast deed je mee met de spelletjes. Je stond vooraan bij de juf als er wat te kijk of te halen viel, je danste en sprong dat het een lieve lust was. Helaas was het de laatste 5 minuten wat minder gezellig toen je bedacht dat je eigenlijk toch wel een eigengereide, dwarse peuterpuber bent, niet veel ontbijt op had en bovendien heel boos was omdat je het blauwe sambaballetje had gekregen i.p.v. die gele.... plat op je buikje in de kring dus en heel hard gillen en huilen maar. Nou, dan ben je ook lief hoor. (Maar volgende keer niet meer doen in gezelschap he, daar krijgt mamma het warm van :-)

Vissenmamma's

Janick is met oma en zusje bij de viskraam geweest. Normaal houdt hij wel van een kibbeling of visstick, maar daar zitten dan ook geen koppen en ogen meer aan. Dat je soms kip op je bord hebt en dat dat net zo heet als die beesten die eieren leggen op de kinderboerderij, dat is vast toeval. Kortom, de link tussen beestjes vermoorden en lekker eten, die hadden we hier nog niet gelegd.

"Oma, zijn die vissen dood?" Tja.. inderdaad. "Maar dat is toch zielig!" Tja, oma is ook nooit zo gecharmeerd bij het zien van die lijkjes. Maar goed dat ze nooit op vakantie naar Noord-Afrika is geweest om daar gezellig bij een van de dorpjes langs de slagerij te wandelen...
Janick besloot dat hij het helemaal niet lief vond van die meneer in de kar.

De visboer dacht de boel te redden door wat stukjes kibbeling cadeau te geven. Roosje at ze graag op, maar Janick weigerde. Niet dat die brokjes ook vis kunnen zijn geweest (dat is gewoon kibbeling) maar hij zat nog een beetje met die arme visjes in zijn maag.
"Oma, als we die visjes nou terug doen in de zee, dan kunnen ze terug naar hun mamma en die kan het velletje er wel weer terug opdoen en dan worden ze weer levend." Mamma's kunnen blijkbaar veel. "Kan dat oma?" Natuurlijk! Oma was allang blij dat het knulletje zelf zo'n mooie oplossing voor al dit onrecht gevonden had. De echte, soms nare wereld van de grote mensen kan nog wel even wachten als je vier bent.

Het enige probleem was nog hoe die visjes dan weer in de zee te krijgen, weg bij de boze visboer vandaan. Oma heeft dus beloofd om thuis de politie te bellen. Die zorgen er wel weer voor dat de visjes thuis komen in de zee. Janick was weer blij en heeft thuis nog lekker een paar stukjes kibbeling gegeten.

Eierwekker

Ik ben een worm! roept Janick van 4.5 op de achterbank tegen zijn zus terwijl hij onder zijn gordels uit probeert te friemelen. Nee, een eierwekker! vindt zus van 2. Daar moesten ze allebei zo hard om lachen dat ze dat de hele weg hebben herhaald.

Roosje is een poppenmoedertje

Roos en vriendin A. slepen al maanden lang met de babypoppen op de creche en tegenwoordig ook thuis. In bad, in bed, flesje erin en speen eruit.

"En NOU MOET JE LUISTEREN, popje!" grauwt Roos haar babyborn toe. "Ga in bed! Slapen!". Maar goed dat popje niet zo gevoelig is, want elke andere baby zou er geen oog van dichtdoen. Een bouwvakker is er niets bij. Maar Roosje is al snel weer vergeten dat babyborn zo stout deed en gaat verder met een volgend project: het aantrekken van een badjasje. Valt niet mee, maar ze zit niet bij de pakken neer. Als de jas om popjes nek gedraaid zit is ze tevreden. "Zooooooo.Goed zo." "En nou in de box popje" piept ze met haar allerliefste praat-tegen-je-baby-stemmetje.

Hihi. Het is leuker om het te horen dan te lezen. Ga er maar vanuit dat ze HEEL boos kan kijken en erg ongeduldig tegen popje tekeer kan gaan. Oeps. Zal ze toch niet van haar mamma geleerd hebben?!

Droomfoto

Wow! Mooi of niet? Dit was geen dagje kinderboerderij, hoor. Zo vrolijk zien die er hier in de Vinex niet uit. Dit kunstwerkje heeft Jealine Bos, alias droomfotograaf (zie http://www.droomfotograaf.nl ) voor ons gemaakt. Om helemaal vrolijk van te worden...

Toverlied

Half zeven. De "wekker" in huize Mammalien gaat af. "Peeeepernoten, peeeepernoten". Het sinterklaasliedje is veel tekst verloren, en de melodie is ook even zoek, maar
het klinkt enthousiast. In de kamer ernaast klinkt opeens "ikke ook pepernoten!". En dat is het teken dat ik nu echt mijn bed uit moet.

Beneden strompel ik met dichte ogen naar de koelkast om het ontbijt klaar te gaan maken. De kindjes zijn al richting huiskamer en vinden daar tot hun grote verbazing ECHT een opengebroken zakje pepernoten op tafel. Eigenlijk de rest van pappa's vreetbui van gisteravond, vergeten op te ruimen. Maar Janick is er vast van overtuigd dat het iets te maken heeft met zijn toverlied van deze morgen. Zie je wel! Er liggen nu ECHT pepernoten! Morgen ga ik "hijskraan" zingen. En dan de dag erop weer "pepernoten" en die geef ik dan aan oma.

Knutsel je eigen bed

De verbouwing loopt op zijn eindje. De bouwers zelf zijn zo goed als klaar (op wat kleine maar toch irritante puntjes na). Dus nu wij. Verven, behangen, schoonmaken en nog eens schoonmaken. En nieuwe spullen in elkaar zetten. Leuk, maar wel een stuk vermoeiender dan naar de bouwvakkers kijken!

Janick zijn nieuwe kamer is inmiddels voorzien van behang. Fel groen aan de ene muur, de andere bleef zilver maar is met spiderman prints opgefleurd. En het hoogtepunt van de verbouwing is vanavond in elkaar gezet: de halfhoogslaper! Niet dat hij niet meer in het "kleuter"bed van 150 cm lang past, maar je moet toch wat nieuws en leuks in je nieuwe kamer?! Zeker met zo'n mooie "sterrenhemel" erop en een echte knusse speelhut eronder is het wel heeeeel spannend.

De grote kleine man wil graag overal mee helpen, en vooral klussen is natuurlijk super en dan helemaaaal als het om dit superstoere bed gaat. Vlak voor beddtijd bedacht pappa gisteren dat hij de talloze plankjes hout van verschillende afmetingen die uit de Ikea doos tevoorschijn kwamen wel eens in een bed kon gaan omtoveren. "Geef maar 5
deuveltjes aan zoon." "Deze pappa? Alsjeblieft". Schattig! En zo slim. Ik
ben al 38 en weet nog steeds het verschil tussen een schroevendraaier en
een spijker niet. Wel het verschil tussen 7 en 8 uur trouwens. En het
verschil tussen een fitte jongen en een die bijna omvalt van de slaap.
Dus het werk werd even onderbroken. Met pijn in zijn hart ging hij voor de
laatste(?) keer naar het kleuterbedje terug.

Vanavond is het wel gelukt. Het bed staat, en hij ligt erin! Nog geen kast, geen speelgoed (op de knuffels in het bed na) en geen raambekleding, maar meneer ligt heeeerlijk. Hoop dat hij dat tot morgen 7 uur volhoudt!