Het zit een beetje tegen
Het begon gistermorgen allemaal met een lekke drinkbeker, een rugzakje vol met Fristi en een dóchter die op de grote wc omhóóg wist te plassen, tegen mijn nette broek aan. En ook de auto leek er geen zin in te hebben. Leuk geluid, zo'n lege accu. Misschien had ik toch beter de lichten uit kunnen doen de avond ervoor.
Helaas bleef het daar niet bij. Op het werk brak het rubber hakje van mijn nieuwe schoen af waardoor ikop de hoek bij het toilet, waar de vloerbedekking in zeil overgaat, precies 4 keer op mijn plaat ben gegaan en een paar keer een (pot)sierlijke poging daartoe.Daarbij brak het bovenste haakje van de sluiting van mijn broek, waardoor ik ook nog eensde hele dag charmant aan mijn broek moest hijsen om niet in de bouwvakkers-look te vervallen.
Zowel mijn gsm als die van Jeroen waren leeg, zodat de vraag "haalt pappa of mamma Roosje op van het kdv?"ook wel spannend werd. En hoorde mijn man 's middags van de buurvrouw dat ik zwanger was, want dat had ze op mijn weblog gelezen. (Neehoor, schat, echt niet... lees het zelf maar na...het kriebelt in mijn hóófd, niet in mijn baarmoeder!)
(Haha, S., geintje. Wanneer kom je op de koffie?! :-)
Maar ach, de kindjes waren lief, het eten was lekker, het weer super. Eigenlijk alles oke. Tot... nee he, rampspoed! Waah! Ieek! Een virus op mijn computer!! Nou vind ik het dus écht niet leuk meer. Stop hou op!

