Pief paf poef
Ik lig in bad. Met een lekker simpel romannetje, in het gloeiendhete water te wachten tot de harde buiken en voorweeen overgaan in het echte werk.
In de kamer ernaast is zoonlief bezig op de oude spelkast van zijn vader: tikkerdetikkerdetik! Schieten op vreselijke monsters en ondertussen een lief liedje zingend. (De melodie herken ik als "wonderteam" van NickJr, maar zijn tekst is geheel zelfverzonnen. Waar het precies over gaat is moeilijk te volgen, maar het rijmt prima.)
Af en toe roept hij "papa, help, jij moet het afmaken, het is eeeeennnggg". Maar papa heeft even een ander klusje te doen, en bovendien laat zoonlief de knoppen toch niet los.
En na een tijdje is de grote triomf daar: hij heeft het hele spel rondgespeeld! Inderdaad enorm knap voor een ventje van 6, zo'n grote mensen spel, vind ook papa. Papa, papa, alle Bossen zijn dood! Ik heb die ene in zijn lasergat geschoten, en toen kwam die dino die wel leeft maar eigenlijk alleen botjes heeft, dus dat is wel gek he, maar die kwam van opzij en daarna de Boss van boven en toen die andere ook nog en pief paf... en toen had ik hem...
Als ik hem even later in bed nog een kus kom geven ligt hij met rode koontjes en stralende ogen alles nog eens na te vertellen tegen zijn roze knuffelpoes. Ook ik krijg een verslag waar ik de ballen van begrijp (ik heb, itt papa, namelijk de laatste 20 jaar even wat minder opgelet wat er zo allemaal gebeurt in schietgraag-computermonsterland). Maar hij is zo superblij dat ik er helemaal door word aangestoken. Nog nagenietend zit ik even later op de bank. Zou helemaal vergeten dat er dochterlief vanmiddag een enorme dikke blauwe tand-door-haar-lip-lip heeft opgelopen in de tuin en dat baby-eigenwijs blijkbaar echt geen zin heeft om er uit te komen!
In de kamer ernaast is zoonlief bezig op de oude spelkast van zijn vader: tikkerdetikkerdetik! Schieten op vreselijke monsters en ondertussen een lief liedje zingend. (De melodie herken ik als "wonderteam" van NickJr, maar zijn tekst is geheel zelfverzonnen. Waar het precies over gaat is moeilijk te volgen, maar het rijmt prima.)
Af en toe roept hij "papa, help, jij moet het afmaken, het is eeeeennnggg". Maar papa heeft even een ander klusje te doen, en bovendien laat zoonlief de knoppen toch niet los.
En na een tijdje is de grote triomf daar: hij heeft het hele spel rondgespeeld! Inderdaad enorm knap voor een ventje van 6, zo'n grote mensen spel, vind ook papa. Papa, papa, alle Bossen zijn dood! Ik heb die ene in zijn lasergat geschoten, en toen kwam die dino die wel leeft maar eigenlijk alleen botjes heeft, dus dat is wel gek he, maar die kwam van opzij en daarna de Boss van boven en toen die andere ook nog en pief paf... en toen had ik hem...
Als ik hem even later in bed nog een kus kom geven ligt hij met rode koontjes en stralende ogen alles nog eens na te vertellen tegen zijn roze knuffelpoes. Ook ik krijg een verslag waar ik de ballen van begrijp (ik heb, itt papa, namelijk de laatste 20 jaar even wat minder opgelet wat er zo allemaal gebeurt in schietgraag-computermonsterland). Maar hij is zo superblij dat ik er helemaal door word aangestoken. Nog nagenietend zit ik even later op de bank. Zou helemaal vergeten dat er dochterlief vanmiddag een enorme dikke blauwe tand-door-haar-lip-lip heeft opgelopen in de tuin en dat baby-eigenwijs blijkbaar echt geen zin heeft om er uit te komen!
1 Reactie:
ah, dus daar was jij, lekker in bad, wachten op beeb :D
En knap is t zeker van Janick! Al snap ik zelf ook de ballen van die schietgrage spelletjes die hier ook door zoonlief en hubby gespeelt worden.
Arme Roos :-( knuf voor haar
enne morgen he...is het weer Maandag, dus tijd voor beeb om zich nu aan de hele wereld te laten zien?
We duimen van harte mee!
Een reactie plaatsen
Links to this post:
Een koppeling maken
<< Home