Foto van mijn buik

De foto's van de echte "zwangerschaps" fotograaf http://www.fotovanjebuik.nl Marleen van Goethem zijn binnen, hier een kleine selectie. Buik is hier 33 weken en 5 dagen ver, ik toen slechts 1 dag van mijn zwangerschapsverlof verwijderd (maar ze is een meester in het wegwerken van wallen!)

Ik snap nu ook best waarom sommige moeders op school het de hele winter niet hebben geweten, van de zwangerschap zeg maar (hooguit een verslaving aan chocoladerepen? :-)

De laatste 2 weken ben ik overigens wel gewoon lekker 2 kilo aangekomen en is mijn buik minstens 2 keer zo dik geworden. Kindje schopt dan ook 3 keer zo hard, buik wobbelt er van heen en weer... Wat een beetje rust al niet kan doen!

Flexibiliteit

Prrrring. Onbekend 06-nummer. Ik neem op, klaar om de zoveelste encyclopedieverkoper af te zeiken, tot het tot me doordringt wie "met mij" eigenlijk is. Oh, hij! Huh? Mobiele telefoon kwijt? Waarschijnlijk gestolen? Lekker dan. En als de weeen nu beginnen?

Uurtje later, weer Prrring. Ander nummer, tijdelijk vast nummer ergens op een flexibele werkplek waar hij zeker weten zometeen niet meer bereikbaar is. Hij deelt mee dat er geheel buiten zijn zin om pizza is besteld en dat hij waarschijnlijk pas tegen tienen vanavond thuis zal zijn. Lekker dan!

Het is leuk hoor, een beetje hart voor de zaak, maar waarom daar nou mee beginnen zo'n 3 weken voor de uitgerekende datum? Een nanny van de zaak voor de andere twee kindjes zit er niet in, net zo min als een vervangende mobiel of een ouderwetse pieper om hem te alarmeren als er haartjes te zien zijn. Ik krijg prompt rugweeen en word alvast wat misselijk.

Dus doe ik maar een beetje rustig aan. Niet koken, niet opvoeden, strakke kleding los en uitbuiken maar. De kinderen hangen braaf mee, voor de tv op de bank met een bord patat op schoot. We doen dan ook een wedstrijdje wie het meest lusteloos is. Het bevalt de kinderen prima! En vanavond na zeven uur doen we een wedstrijdje wie het eerst slaapt. Kijk ik bij de eerste plaspauze van vannacht wel wie er bij me in bed is gekropen...

Kriebels

Wat een gekke kwaaltjes kun je hebben als je zwanger bent. Zo heb ik al maanden zin in slagroomtaart (normaal niet mijn favoriet), vergeet ik alles en heb ik maagzuur. En jeuk. Op mijn onderarmen, waar de pigmentvlekken tevoorschijn komen, maar de afgelopen dagen ook vooral bere-jeuk op mijn hoofd. Ik was het nu bijna elke dag, zou het opeens zo snel vet worden?

Tot ik van iemand de tip kreeg, er heersen weer luizen. Neeeeeeeee, dat kan niet! Het zijn de hormonen hoor! Hmh. Het idee bezorgde me echter nog meer jeuk, dus toch maar die kam erbij gepakt.

En ja hoor. Jakkes! Bah! In de wasbak een dikke bruine vlek die bij nadere inspectie ook bleek te kunnen lopen. Brrrrrrrrrrrrrrrr. En dat met een zwangere buik, dus geen chemische bom die mijn kop en mijn huis in een keer ongediertevrij maakt..

Gelukkig heb ik internet (tips) en oma (tips en een voorraadkast met alles wat de familie ooit maar eens nodig zou kunnen hebben): binnen mum van tijd stond ik onder de douche met een groene zeep en witte azijn. Inmiddels draait de wasmachine voor de 3e keer en zoek ik een leeg plekje in de vriezer voor de pluche knuffels.

Mijn lieftallige familie behandelt me als een melaatse (lekker rustig!) en ik ben allang blij dat na inspectie alledrie vrij van luis lijken te zijn... (Ze houden van schoon he, die beestjes! Blijkbaar schrikken lollieklonten, softijs, cremespoeling en vet ze nogal af, gelukkig voor de kindjes. En waarom ze niet bij Jeroen komen? Ik brand mijn vingers er niet aan, misschien leest hij wel mee! Dus eh..... prijsvraag?)

Kop en kont

Yeah, jippie! Beeb is gedraaid! Geen moeilijke keuze (voorlopig) dus tussen keizersnede of "normale" stuitbevalling.

Vanmiddag uitwendige versie in het ziekenhuis gehad. Eerst 20 min aan de apparatuur om hartfilmpje van de baby te maken en te controleren of mijn buik niet al te hard was/werd. Daarna echo om te kijken of hij precies lag, en waar ze mogelijkheden zag om kop en kont vast te pakken en rond te draaien. Toen aan de slag...

Ik heb van een aantal mensen gehoord hoe pijnlijk het was, en ook deze ervaren verlosjuf vertelde van te voren dat het wel pijn kon doen. Eigenlijk vond ik het zat meevallen. Kreeg gelukkig geen injectie om de buik slap te houden (hij was slap zat, en van zo'n injectie kan je wel behoorlijk bijwerkingen achteraf krijgen als mama zijnde) en ze begon te porren. Handje onder het kontje, en dan bovenin het hoofdje proberen te pakken. Helaas, dat zat te dicht op mijn ribben. Andersom dan maar, eerst het hoofdje, daarna het kontje en ik voelde haar handen langzaam over mijn buik draaien, en zag Jeroen zijn gezicht helemaal blij kijken toen hij blijkbaar iets zag. Ik heb die baby echt niet voelen draaien, maar zij waren er allebei van overtuigd dat het gelukt was. Echo aan, aan jawel! Koppie onderin, billen bovenin, ruggegraatje opzij.

Daarna nog weer een tijd aan de snoertjes ivm echo en registreren van bewegeging van het kind en evt. weeeen. Tot zover alles goed!

En nou maar hopen dat hij niet echt eigenwijs gaat doen en stiekum vanzelf weer terugdraait. Volgende week opnieuw een echo om dat even te controleren..

Zooooo gaat het dus!

Roos heeft een mooi cadeautje gekregen:

Levensecht! Net als mama en de baby! Euuhh.... bijna dan. Ik hoop dat mijn gynaecoloog minder grote gaten maakt..

Nouja, Barb heeft in ieder geval elegante schoentjes aan.

En waar komt ie straks te liggen??

Echt zilveren wieg, staat voor de eerste periode in onze slaapkamer:



En het kamertje zelf, vorige keer voor Janick, klaar voor kindje nummer 3. Muren zijn blauw en groen dit keer. Nog een schilderijtje hier of daar, een goeie babyfoon en we zijn er klaar voor!

Boodschappen voor de zwangere vrouw

Kijk jij ook altijd wat mensen afreken bij de kassa van de supermarkt, om te raden wat voor types het zijn en wat ze thuis uitspoken?

Ik had net zelf weer een band vol. Met onder meer vijfhonderd liter melk, een weekdosis actimel, een paar dozen Vie en KidzVie (nadat me van weerskanten is verzekerd dat dat echt wel een goed idee is als je nooit groente eet), allerlei exotisch uitziende en volgens de verpakking ontzettend gezonde fruitsapjes, kant-en-klaar gesneden en gemengd fruit en euuh... twee slagroomgebakjes.

De dame achter me had me door: u dacht, het is vrijdag, ik ga mezelf verwennen! Ik heb maar bekend en mijn dikke buik onder mijn jas vandaan toverde. En dat begreep ze wel. Je moet tenslotte goed voor jezelf zorgen als je zwanger bent.

Kraamzorgen

Dag mevrouw, met mevrouw X. van de kraamzorg. Komt het u gelegen als we even een telefonische intake doen? Ja natuurlijk, daar hebben we (-vloek-) al een keer of 4 over gebeld. Eerst een afspraak om te bellen wanneer we die afspraak kunnen maken, daarna nog een keer om deze afspraak te bevestigen en daarna nog maar eens gebeld voor een andere zwangere waar per abuis mijn telefoonnummer aan was geplakt.

Na het controleren van gegevens die we inmiddels ook al tien keer hebben doorgegeven heeft ze wat moeilijker vragen: is papa vrij in de kraamperiode? Zijn mijn andere kinderen al zindelijk? Is er nog meer hulp in huis of zouden er eventueel mensen zijn die me een beetje kunnen? Ga ik borstvoeding geven?

Het juiste antwoord had moeten zijn: natuurlijk ga ik alles uit de kast halen om weer borstvoeding te proberen, hebben we allemaal een allergie voor huisvuil, weet papa niet hoe hij kinderen moet aankleden of moet koken en werkt hij bovendien als vrachtwagenchaufeur in Afghanistan. En hebben we 6 onzindelijke katten in huis.

Maar nee, ik trap erin. Ik ben DOM! Een sukkel! Of in ieder geval te eerlijk.
"Ja mevrouw, we begrijpen het helemaal! U krijgt hooguit 45 uur kraamzorg" is het vernietigende oordeel. "Tja, geen borstvoeding he, dan worden het minder uren! En als er nog iemand bevalt, dan wordt het maar de helft. En voor elke minuut in het ziekenhuis wordt er een dag afgetrokken". Of zoiets. Blijkbaar heb je na een zwaardere bevalling geen hulp nodig?

En of ik nog wensen heb. Nou, die heb ik wel. Het huis soppen, pannenkoeken bakken, de voordeur een likje verf geven en verder niet aan mijn kop zeiken. Dat heb ik ook al niet hardop gezegd overigens. Wel dat ik iemand zoek die erg lief is voor de Roos en Janick, voor ze zorgt en ze vermaakt zodat ik me om mijn gehavende lijf en de baby kan bekommeren. Ik weet na twee baby's wel ongeveer hoe ik er een luier omheen kan draaien en dat het bedje niet te hoog opgemaakt moet zijn.

Ook dat begreep ze natuurlijk. Ze zat vol medeleven en begrip. Maar Mevrouw, we komen toch vooral voor u en de baby, dus doen we alleen de controles bij u en de baby en hooguit wat heel erg licht huishoudelijk werk. (-vloek- Nou, dan fiets ik toch zelf met twee kinderen achterop naar school, als mijn hechtingen dan losspringen heb ik thuis in ieder geval iemand die dat kan controleren!)

Mevrouw X heeft prima opgelet tijdens haar cursus telefonisch klantcontact. Keurig netjes, alles volgens het boekje.

Jammer alleen dat ze zo vals klinkt als ze me een prettige bevalling wenst en een fijne kraamtijd.

Kleine dwarsligger

Vandaag weer eens een "groeiecho" gehad. Voor de duur van de zwangerschap (34 weken en 2 dagen vandaag) is hij aan de kleine kant. Hoofdomtrek en buikomtrek lopen zo'n week of 2 achter, maar dat is nog binnen de grenzen. Bovendien was hij tov de vorige meting wel gewoon netjes gegroeid dus geen zorgen zover.

Zoals het er nu naar uitziet een pondje of 6. Dat is wel wat anders dan 8 en 9, de vorige keren! Maar, wist ze me te "troosten", ben je eenmaal met zwangerschapsverlof, dan wil de kleine nog wel eens lekker flink aankomen. RUST nemen dus. Kijk, dat is nog eens een goeie tip. Jeroen is er inmiddels ook van overtuigd en stuurt me regelmatig naar boven om even uit te rusten. Nou Roosje nog!

Oja, en Uk lag nu niet meer dwars maar wel lekker in stuit: een been gestrekt in mijn blaas, andere voeten tegen zijn neus aan (probeer het eens?!), koppie schuin rechtsboven. Hmh. Dit schijnt een positie te zijn waarin nog redelijk eenvoudig te draaien is, maar dan moet hij het wel snel gaan doen anders.. eh.. nou, dat weet ik nog niet en probeer ik me ook nog maar niet voor te stellen. Ondertussen moedig ik hem gewoon elke avond aan. Draaien, kleintje!

YEAAAAAAAAHHHHH

Het zwangerschapverlof is begonnen!!