De zwangerschapstest is positief!

Zwanger! Ik ben zwanger! Ik staarde naar het staafje in mijn hand. We probeerde al een maand of zes, eindelijk was ik dit keer over tijd. En paar dagen.

En ik voelde me vreemd, anders dan anders, borsten, humeur, buik. Hormonen aan het werk, zo voelde het. Zou het?

Het controlestreepje op de zwangerschapstest verscheen, en heel langzaam verscheen er nog eentje. De aanstaande papa begon al te juichen. “Moet ik nu jou of jullie tegen jullie zeggen?”
Ik voelde de kriebels over mijn nek lopen. Van blijdschap, van opluchting dat het gelukt was. Bevestiging. Maar ook… spannend! Wow. Wat staat me allemaal te wachten?
Een zwangerschap, een bevalling. Een kind. Wow…

Zwanger! Ik ben zwanger!

Stap één van project baby was gelukt. Nu de rest van de eindeloze lijst stappen nog, de komende twintig (!?) jaar zouden we hier wel eens heel druk mee bezig kunnen gaan zijn. Wat een verantwoordelijkheid! Een beetje overweldigd voelde ik me. Hoe moet het nu verder? Hoe weet ik wat te doen? Kan ik, kunnen we, het allemaal wel?

Inmiddels weet ik, het ging natuurlijk allemaal vanzelf. De ene stap na de andere. Je rolt er vanzelf in. Je buik wordt dikker, de baby komt er – hoe dan ook – uit, en je wordt moeder. Eigenlijk leer je moederen net zoals je kind leert lopen: met vallen en opstaan, maar eigenlijk gewoon vanzelf.

Geef je er aan over en vooral: geniet van deze mooie tijd!

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.