Meer over kinderwens:

 

Vruchtbaarheidsbehandelingen

vruchtbaarheidsbehandelingen De meeste stellen (5 op de 6) worden binnen een jaar op de natuurlijke manier zwanger. Soms lukt dat echter niet.

Oorzaken verminderde vruchtbaarheid

Er zijn verschillende oorzaken voor onverminderde vruchtbaarheid. Problemen met de vruchtbaarheid kunnen bij de man liggen of bij de vrouw, of bij beide. Soms wordt er ook helemaal geen oorzaak gevonden.

Bij mannen gaat het dan om verminderde kwaliteit van het zaad (de hoeveelheid, vorm en beweeglijkheid van de zaadcellen dient te worden bekeken). Denk bij de vrouw bijvoorbeeld aan afgesloten of verkleefde eileiders, of afwijkend slijm in de baarmoederhals, zodat sperma niet bij de eicel kan komen. Een hormoonstoornis, waarbij er geen eicel vrijkomt of aan endometriose, waarbij zich baarmoederslijmvlies op plekken buiten de baarmoeder bevindt kunnen ook oorzaken zijn van verminderde vruchtbaarheid.

Medische technieken om toch zwanger te worden

Als zwanger worden niet op de natuurlijke weg lukt zijn er verschillende medische technieken die toegepast kunnen worden. Hieronder een lijstje van de meest voorkomende technieken.

Intra-uteriene inseminatie (IUI)

Bij IUI bewerkt men het zaad in het laboratorium, waarbij zoveel mogelijk beweeglijke zaadcellen worden verzameld. De arts brengt deze zaadcellen vlak voor de verwachte eisprong in (insemineren) met een spuitje via de vagina in de baarmoeder. Omdat dit dient te gebeuren op het moment van de eisprong, wordt er meestal ook een hormoonbehandeling gegeven aan de vrouw. Het moment van de eisprong wordt globaal geschat door urinetesten, bloedonderzoek en/of echoscopie.

IUI leidt gemiddeld bij 1 op de 10 behandelingen tot een zwangerschap. Na zes behandelingen is de kans op zwangerschap ongeveer 25 tot 35 procent. De meeste vrouwen zijn dus na zes behandelingen nog niet zwanger.

In vitro fertilisatie (IVF) en Intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI)

In vitro fertilisatie (IVF) betekent letterlijk: "in glas bevruchting", de zogenaamde "reageerbuisbevruchting", waarbij in het laboratorium de zaadcellen en eicellen bij elkaar worden gebracht. Bij IVF brengt men één eicel samen met ongeveer 100.000 zaadcellen en wacht men op spontane bevruchting door een van de zaadcellen. Bij ICSI wordt er onder de microscoop een zaadcel geinjecteerd in de eicel.

Om eicellen te verkrijgen worden de eierstokken gestimuleerd met hormonen. Daardoor groeien er follikels, die de eicellen bevatten. Met behulp van een punctie wordt dan, via de vagina, de vloeistof met de eicellen weggezogen. De zaadcellen worden uit het sperma gehaald. Na samensmelting van eicel en zaadcel in het laboratorium ontstaat een embryo, dat in de baarmoeder kan worden geplaatst. Als dit embryo zich innestelt, ontstaat een zwangerschap. Dit gebeurt, afhankelijk van de leeftijd van de vrouw, in ongeveer 25 tot 30 procent van de IVF-behandelingen. De uiteindelijke kans op de geboorte van een kind is gemiddeld 20 procent per IVF-poging.

Kunstmatige inseminatie via een donor (KID)

KID is een methode waarbij zaad van een bekende of onbekende donor door middel van een spuitje in de schede in de buurt van de baarmoedermond wordt ingebracht. De zaadcellen moeten dan gewoon op eigen kracht naar de eicel toezwemmen en daar eigenlijk op de normale manier voor een bevruchting zorgen. De kans op bevruchting is het grootst als de inseminatie vlak voor de eisprong plaatsvindt. Het is dus belangrijk om de cyclus van de vrouw goed te volgen.

Het gebruik maken van een spermadonor kan een oplossing zijn wanneer de man echt helemaal onvruchtbaar blijkt te zijn, of drager is van een erfelijke ziekte. Natuurlijk is KID ook een oplossing voor alleenstaande vrouwen of lesbische paren met een kinderwens.

De kans dat bevruchting door middel van KID lukt, is per inseminatie ongeveer 10% tot 15%. Uiteindelijk zal ongeveer 70% van de behandelde vrouwen zwanger raken door middel van KID.

Microchirurgische epididymale sperma-aspiratie (MESA) of Percutane epidydimale sperma-aspiratie (PESA)

Wanneer de man wel zaadcellen heeft maar geen zaadlozing (bijvoorbeeld omdat hij zaadleiders mist) kan er direct uit de bijbal met behulp van een spermapuntie zaad worden weggezogen. Bij MESA, een soort kijkoperatie, gebeurt dit onder algehele narcose. Bij PESA worden de zaadcellen via een biopt uit de bijbal gehaald, dit is minder ingrijpend dan MESA.

Het op deze manier verkregen zaad zal worden gebruikt bij de ICSI behandeling die de vrouw dan tegelijkertijd of later zal moeten ondergaan.

Meer lezen?

Maatschap Vrouwenarts Drachten
www.ivf.nl