Kleine oorzaken die snel meespelen

Soms is er geen virus, maar gewoon een combinatie van warmte en een volle dag. Een te dikke trui, een warme slaapkamer of veel rennen kan al zorgen dat je kind warm aanvoelt. Bij koorts helpt het om het lichaam de warmte kwijt te laten raken met dunne kleding en niet te veel dekens. Rust is fijn, maar de hele dag in bed hoeft niet. Drinken is op zulke dagen extra belangrijk. Bij koorts verlies je meer vocht door zweten en daarom wordt er geadviseerd om extra te drinken. Eten is dan minder belangrijk dan vocht. 

Wanneer voelt het niet meer “onschuldig” als je kind ziek is?

Een ziek kind kan best moe zijn en af en toe slapen, dat is niet meteen erg. Wel zijn er signalen waarbij je direct moet bellen met de huisarts of huisartsen-spoedpost. Denk aan sufheid waarbij je kind minder of niet reageert of niet makkelijk wakker te krijgen is, moeilijk of snel ademen, of ontroostbaar blijven huilen. Ook bij tekenen van uitdroging is het slim om alert te zijn. Voorbeelden van symptomen zijn: Veel minder drinken dan normaal (minder dan de helft), langer dan 12 uur niet plassen of geen natte luier, of steeds blijven overgeven. 

Zoek betrouwbare informatie

Het kan helpen om je gevoel te checken door ervaringen van andere ouders te lezen, op websites als dokter.nl. Daar vind je forumtopics waarin mensen vragen stellen en situaties delen, bijvoorbeeld over een kind dat warm aanvoelt zonder koorts. Zie het vooral als herkenning, niet als een vervanging van medisch advies. Blijf je je zorgen maken, of herken je je kind niet zoals normaal, dan is bellen naar je huisarts altijd toegestaan. Bezorgdheid en “anders ziek dan je gewend bent” zijn ook zeker een reden om direct contact op te nemen.

*dit artikel bevat gesponsorde content

Het bericht De ‘ziek-van-niks’-dag verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is een vernauwde voorhuid ofwel phimosis?

De voorhuid is een dun, rekbaar stukje huid die aan de voorkant van de penis zit. Dit stukje huid bedekt de eikel. Phimos is het Griekse woord voor afsluiting of vernauwing. Als je kind phimosis heeft dan is zijn voorhuid zodanig vernauwd dat het niet over de eikel teruggeschoven kan worden. De opening van de voorhuid is bij phimosis heel klein, waardoor je kind verschillende klachten kan ervaren.

Een vernauwde voorhuid: wanneer bel je de huisarts?

Als je kind zijn voorhuid niet goed terug kan schuiven en je maakt je zorgen dan kan je altijd naar de huisarts bellen. Als je zoon daarnaast één of meer van de volgende klachten ervaart, bel dan sowieso naar jullie huisarts.

Symptomen phimosis

• hij heeft een rode, geïrriteerde voorhuid
• hij kan moeilijk plassen, omdat de voorhuid voor de urinebuis zit.
• hij heeft pijn aan zijn eikel of tijdens het plassen, omdat de urine er niet goed door kan. 
• hij gaat ballonplassen. Dit betekent dat de voorhuid iets opbolt tijdens het plassen. Hierdoor kan er wat urine achterblijven tussen de voorhuid en de eikel. Dit kan dan ontstekingen veroorzaken aan de eikel en/ of de voorhuid zelf.
• hij heeft koorts (hoger dan 38 graden).

De arts kan bevestigen of je zoon eventueel phimosis heeft. Daarna kunnen jullie samen een behandelplan maken.

Wat is een vernauwde voorhuid?

Een strakke voorhuid wordt ook vaak een vernauwde of nauwe voorhuid genoemd. De voorhuid en de eikel zijn dan op een natuurlijke manier met elkaar vergroeid. Normaal gesproken hoeft dat geen problemen te geven, wellicht is het alleen lastiger om de penis goed schoon te houden. In de meeste gevallen verdwijnt dit vanzelf weer. Probeer in die gevallen de voorhuid niet zelf los te trekken of geforceerd terug te schuiven over de eikel om alleen maar even te ‘oefenen’. In de voorhuid kunnen dan beschadigingen of scheurtjes komen, waardoor er littekens op de voorhuid komen. De voorhuid wordt op deze manier nog strakker en dat wil je niet. Ook kan hierdoor juist phimosis ontstaan.

Hoe ontstaat een strakke voorhuid?

Bij kinderen is het eigenijk heel normaal dat hun voorhuid nog wat nauw is en niet teruggetrokken kan worden over de eikel. Bij de geboorte zit de binnenkant van de voorhuid zelfs helemaal vast aan de eikel, het is dan nog één geheel. In de loop der jaren wordt deze vanzelf wijder en komt deze los van de eikel. Meestal zie je vanaf de leeftijd van 3 jaar dat de voorhuid los komt te zitten. Normaal gesproken begint de voorhuid los te komen van de eikel zodra je zoon in de puberteit komt. Bij sommige jongens duurt het tot het 17e levensjaar voordat de voorhuid goed is losgekomen van de eikel. 

Bij 90% van de kinderen onder de 4 jaar kan de voorhuid niet worden terug getrokken. Ook als ze ouder zijn kan dit vaak nog niet. Een strakke voorhuid kan ontstaan doordat:

• je zoon een aangeboren aandoening heeft aan zijn voorhuid
• het riempje te kort is, waarmee de voorhuid aan de penis vast zit.
• je zoon een ontsteking aan zijn voorhuid of aan de eikel heeft, waardoor de voorhuid heel strak wordt.

Tips voor het schoonmaken van de penis

Om infecties te voorkomen is het belangrijk om de penis goed schoon te houden. Met een vernauwde voorhuid kan het lastig zijn om hem goed schoon te maken. Hieronder vind je een aantal tips die kunnen helpen bij het schoonmaken. Het beste kan je dat doen als je kind onder de douche of in bad gaat: 

• Je kan de voorhuid 2 keer per dag voorzichtig schoonmaken met wat lauwwarm water. Vermijd zeep, douchegel en shampoo omdat dit voor extra irritaties kan zorgen.
• Als je zoon tussen de 6 en 12 jaar oud is kan hij zelf proberen om de voorhuid naar achteren te schuiven. Zo kan hij zelf voelen tot hoever het goed gaat. Vaak kan hij zelf goed aangeven tot hoever zijn voorhuid teruggeschoven kan worden. Daarna kan hij voorzichtig de eikel en de voorhuid schoonmaken. Laat je kind niks forceren. Als de voorhuid niet ‘vanzelf’ naar achteren kan worden geschoven of als het pijn gaat doen, dan stop je en probeer je het schoonmaken van de penis op een ander manier.
• Kan je de voorhuid niet naar achteren schuiven? Dan kan je ook een spuitje zonder naald gebruiken. Zo kan je het water aan het begin van de voorhuid voorzichtig naar binnen spuiten om zo de penis schoon te maken.

Welke behandelingen zijn mogelijk bij phimosis?

Er zijn twee behandelmogelijkheden bij phimosis. Vroeger werd er bij deze aandoening direct een operatie uitgevoerd. In de loop der jaren is gebleken dat corticosteroïdedcrème ook goed helpt. Je zoon smeert dan dagelijks 2 keer wat crème op zijn voorhuid. Dit doet hij 4 tot 8 weken lang, afhankelijk van het advies van de huisarts. Bij 70% van de gevallen wordt de voorhuid in die weken vanzelf wijder en hoeft er geen operatie uitgevoerd te worden. Dat is natuurlijk heel erg fijn, want daar zit niemand op te wachten. Overweeg wel goed of je deze crème wilt gaan gebruiken, want hierin zitten hormonen. Laat je goed informeren over de voor- en nadelen hiervan. 

Als de crème niet het gewenste effect heeft dan wordt je vaak doorverwezen naar een uroloog. Samen met hem bespreek je dan of en welke operatie je zoon krijgt. Hierbij kan er gekozen worden uit de volgende opties: 

• Je kind wordt besneden. Bij een besnijdenis -ook wel circumcisie genoemd- wordt de voorhuid losser gemaakt en in zijn geheel of gedeeltelijk weggehaald.
• De voorhuid wordt tijdens een operatie wijder gemaakt, zodat je zoon zijn voorhuid houdt.
• Het riempje waarmee de voorhuid vast zit kan losser worden gemaakt. 

Lees je goed in en bespreek samen met de uroloog de voor- en nadelen van de operaties. Maak daarna pas de keuze die bij jullie en jullie zoon past. 

Bronnen: radboudumc, thuisarts, fms

Het bericht Mijn kind heeft een vernauwde voorhuid. Help! Wat nu? verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat zijn waterwratjes?

Waterwratjes zijn kleine, gladde bultjes die zijn gevuld met vocht. Vaak tref je deze bultjes aan op de rug, de buik of de borst van je kleintje. Vanaf ongeveer 1 jaar kunnen kindjes dit krijgen. Meestal zie je ze bij kleine kinderen, maar ook volwassenen kunnen het krijgen als hun weerstand niet optimaal is.

Symptomen waterwratjes

Om zeker te weten of je kind waterwratjes heeft kan je de volgende lijst checken. Kun je meerdere punten afvinken? Dan kan je er vanuit gaan dat je kind last heeft van waterwratjes:

• je ziet bolle, doorzichtige bultjes op zijn huid 
• het zijn gladde bolletjes die een klein beetje glanzen
• de bultjes hebben een huidskleur of ze zijn een beetje wit-grijzig van kleur
• ze hebben de grootte van een speldenknopje. Dat is ongeveer 1-8 mm groot.
• in het midden van het bolletje zie je vaak een deukje
• meestal tref je meerdere pukkeltjes aan rondom dezelfde plek. Soms kunnen er wel 100 op één plek zitten. Dit kan op verschillende plekken op het lichaam zijn. Veel voorkomende plaatsen zijn de buik, de knieholtes, rug, benen, billen, oksels, borst of het gezicht. Op de handen en voeten worden ze vrijwel nooit gezien.
• er kunnen steeds meer bultjes bij komen
• de wratjes kunnen gaan jeuken
• in sommige gevallen krijgt je kind er ook eczeem bij of zitten er korstjes en schilfertjes rondom de plek met bultjes. Kinderen die al eczeem hebben, hebben een grotere kans op het krijgen van waterwratjes.

Hoe ontstaan waterwratjes?

De bultjes ontstaan door het molluscum contagiosum virus, ookwel het pokkenvirus genoemd. Dit virus komt uit het vocht van de waterwratjes. Als dit virus eenmaal in het lichaam van je kind zit, dan kunnen ze ook op andere plekken op het lichaam opduiken. Dit virus is overigens een ander virus dan degene die ‘normale’ wratjes veroorzaakt.

Zijn waterwratjes besmettelijk?

Ja, ze zijn heel besmettelijk. Niet alleen is het besmettelijk naar anderen toe, maar ook voor je kind zelf. Daarom moet je altijd goed opletten als je kind waterwratjes heeft. Doordat deze wratjes door een virus ontstaan, kan het makkelijk worden overgedragen op andere kinderen en op hunzelf. Dit virus kan je oplopen en overdragen door:

• de huid aan te raken van een ander kindje dat waterwratjes heeft. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren tijdens het spelen, het sporten, de gymles of in het zwembad.
• te spelen met besmet speelgoed
• een besmette handdoek of washandje te gebruiken. Niet alleen kan je kind hierdoor nog meer waterwratjes krijgen op andere plekken, ook andere kinderen uit het gezin die dezelfde handdoek of washand gebruiken kunnen hierdoor besmet raken. 

Je andere kinderen zullen niet direct de dag erna ook waterwratjes hebben. Meestal duurt het even voordat het virus tot uiting komt. De incubatietijd kan variëren tussen de twee weken en 6 maanden.

Hoe kan je waterwratjes behandelen?

De huisarts zal je kind hier niks tegen geven, omdat waterwratjes vanzelf weer verdwijnen. Als je er eentje hebt verdwijnt die meestal binnen 2 maanden. In overige gevallen verdwijnen ze meestal binnen een jaar. Ook komt het voor dat ze na 2 jaar pas verdwijnen. Het zelfgenezend vermogen van je kind lost het wratje vanzelf op. Als ze geel van kleur worden betekent het dat ze weg gaan. Eerst drogen ze op, dan ontstaat er een korstje en daarna vallen ze eraf. Als je kind eenmaal waterwratjes heeft gehad, dan krijgt hij ze nooit opnieuw omdat zijn lichaam dan antistoffen heeft aangemaakt.

Zijn waterwratjes gevaarlijk?

Gelukkig kunnen de wratjes geen kwaad. Wel kan het heel vervelend zijn als ze gaan jeuken, als je kind er heel veel heeft of als ze op vervelende plekken zitten. Koelzalf of mentholgel smeren kan goed helpen als de bultjes rood worden of gaan jeuken. Dit kan je zonder doktersrecept bij de drogist kopen.

Blijven de waterwratjes heel lang aanwezig, dan kan de huisarts ervoor kiezen om ze aan te stippen. De wratjes worden dan bevroren, gaan dood en vallen er dan vanzelf af. Ook kunnen ze met een speciale lepel worden weggehaald. Het beste is om ze vanzelf weg te laten gaan zodat je kind geen littekens krijgt.

Zodra een wratje gaat ontsteken, kan het zijn dat hij uiteindelijk uitdroogt en er af valt. Blijft de ontsteking zitten of wordt het erger, bel dan de huisarts voor advies. Als de ontsteking niet vanzelf weg gaat, dan kan behandeling met een antibioticakuur noodzakelijk zijn.

Tips tegen de vermeerdering van waterwratjes

Als je kind waterwratjes heeft, wil je het aantal bultjes natuurlijk zo klein mogelijk houden. Hieronder volgen een aantal tips om besmetting bij je kind en bij anderen zo klein mogelijk te maken:

• Eigen handdoek – als je meerdere kinderen hebt, let dan goed op tijdens het afdrogen dat je niet dezelfde handdoek gebruikt. Ditzelfde geldt natuurlijk voor het washandje. Doe ze daarna direct bij de was, zodat de kans op besmetting zo klein mogelijk wordt. 
• Afdrogen – check voor het afdrogen eerst of er een waterwratje open is, zorg er dan voor dat je kind die plek als laatste afdroogt. 
• Niet krabben – probeer het krabben zoveel mogelijk te beperken. Door het openen van een waterwratje heeft het virus de kans om ook op andere plekken op het lichaam terecht te komen. Met als gevolg nog meer wratjes. Daarnaast kan krabben er ook voor zorgen dat je kind littekens krijgt op de plek van het wratje. Helaas weten we allemaal dat niet-krabben een grote uitdaging is als het jeukt. Koelzalf of mentholgel kan de jeuk bij je kleintje wat verlichten.
• Vermijd contact met de ogen – leg je kind uit dat hij niet in zijn ogen moet wrijven. De kans is namelijk groot dat daar anders ook waterwratjes gaan ontstaan. Als deze dan vervolgens gaat jeuken, kan het veelvuldige krabben ervoor zorgen dat je kleintje een ontsteking aan zijn oog krijgt. 
• Nagels knippen – zorg ervoor dat je kind korte nagels heeft. Vocht en huidschilfertjes kunnen zo niet achter de nagelrand blijven zitten. Mocht hij toch krabben aan de wratjes, dan kan het virus minder makkelijk verspreid worden via zijn handen.
• Handen wassen – laat je kind regelmatig goed zijn handen wassen. Zo voorkom je verspreiding van het virus op andere voorwerpen.
• Afplakken – als je kind een waterwratje open heeft gekrabt, plak er dan een pleister over heen. Als je gaat zwemmen, zorg dan voor waterdichte pleisters.
• Uitdrogen – zorg dat de huid niet uitdroogt. Dus douche of badder niet te warm en te lang. Vermijdt ook het gebruik van zeep. Wil je dit toch gebruiken, zorg dan voor shampoo, lotion of zeep zonder parfum.

Bronnen: thuisarts, moetiknaardedokter, huidarts

Het bericht Help! Mijn kind heeft waterwratjes verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat zijn warmtebultjes?

Het is een huidaandoening die vooral voorkomt als het buiten warm is. Je baby krijgt het dan warm en gaat meer zweten. Hij kan de warmte dan niet goed kwijt. Warmtebultjes worden ook wel hitte-uitslag, zweetbultjes of warmte-allergie genoemd. De medische benaming is miliaria. Je kind kan door de hitte onder de pukkeltjes of vochtblaasjes komen te zitten. Die blaasjes lijken op kleine druppeltjes. De meeste kindjes hebben last van rode, jeukende bultjes van 1 tot 2 mm groot. Niet alle kinderen krijgen hier last van. Sommigen zijn hier gevoeliger voor dan anderen. Gelukkig is het niks ernstigs en gaat het ook vanzelf weer over. Je hoeft je kindje hier dus niet voor te laten behandelen. Wel kan hij een aantal klachten ervaren.

Welke symptomen heeft je kleintje bij warmtebultjes?

Ondanks dat de warmtebuitjes vanzelf weer verdwijnen, kan je kindje de volgende klachten ervaren: 

• er kunnen blaasjes ontstaan 
• de plekken kunnen rood worden
• de huid kan wat opzwellen
• het kan pijn doen 
• het kan flink gaan jeuken en prikken. In het Engels wordt het daarom ook wel prickly heat genoemd.
• soms kan het leiden tot kleine ontstekingen of irritaties op de huid.

Hoe ontstaan warmtebultjes?

Zoals de naam al zegt ontstaan deze pukkeltjes door de warmte. Je kleintje moet afkoelen en gaat zweten. Soms zijn de zweetkliertjes nog niet helemaal goed ontwikkeld en zijn de afvoergangen nog heel nauw. Hierdoor kan het zweet zich ophopen onder de huid. Het kan niet goed worden afgevoerd en daardoor ontstaan bultjes of vochtblaasjes. Logisch dus dat het vaker voorkomt bij kleine kindjes. Je ziet de uitslag vaak in het gezicht, de nek, de borst en op de schouders. Ook in de huidplooien komen warmtebultjes vaak voor en op plekken waar de huid in contact is met kleding of waar de huid over elkaar heen schuurt, zoals bij de oksels en de liezen. Warmtebultjes ontstaan vooral in de volgende situaties:

• Warme omgeving – Je kindje ligt in een warme kamer en kan daardoor niet goed zijn warmte kwijt. De zweetklieren moeten dan hard aan het werk om de huid af te koelen. De nauwe gangetjes zijn hier nog niet klaar voor en raken daardoor snel verstopt.
• Luchtvochtigheid – Als er een hoge luchtvochtigheid is, dan kan de huid niet goed afkoelen. Hierdoor ontstaan bultjes of blaasjes. Als je in een warm land woont of op een tropische vakantiebestemming bent zul je merken dat je kleintje er eerder last van heeft. 
• Kleding – De meeste kinderen worden te warm aangekleed. Het is natuurlijk ook lastig inschatten, want heeft hij het niet te koud? Met behulp van de TOG-waarde kan je zelf gemakkelijk checken of je kindje het te warm of te koud heeft. Daarnaast kan je met de achterkant van je vingers even voelen in zijn nekje, op zijn voorhoofd of aan zijn voetjes. Als hij lauw aanvoelt heeft hij het qua temperatuur precies goed.
• Zon – Zonnestralen kunnen ook een negatieve invloed hebben op de huid van je kindje. Leg hem daarom altijd in de schaduw. Zo kan hij makkelijker de warmte afvoeren.

Vormen van warmtebultjes

Er zijn verschillende vormen van warmtebultjes:

• Miliaria crystallina – De zweetkliertjes die vlak onder de huid liggen zijn dan verstopt. Vlak op de huid liggen dan kleine vochtblaasjes die je makkelijk kapot kan drukken. Deze verdwijnen binnen korte tijd vanzelf weer.
• Miliaria rubra – De verstopping van de zweetkliertjes ligt hier dieper in de opperhuid. Er ontstaan dan rode, jeukende bultjes. Dit kan enkele dagen duren voordat het vanzelf weer verdwijnt.
• Miliaria profunda – Bij deze vorm ligt de verstopping in de diepe lederhuid. De bultjes zijn dan groter, ze jeuken en ze kunnen zelfs een beetje pijn gaan doen.  

Tips bij warmtebultjes

Uitslag door de warmte kan je helaas niet altijd voorkomen, maar met deze tips kan je in ieder geval je best doen om het te voorkomen: 

• Koele slaapkamer – Zorg ervoor dat de slaapkamer van je baby koel is en goed geventileerd. Zeker op warme dagen kan je de gordijnen het beste dicht houden. Zo kan je kleintje het niet te warm krijgen.
• Katoen – Leg je kind onder een katoenen lakentje te slapen op warme dagen en trek hem katoenen of linnen kleding aan. Deze stof is lekker luchtig en kan makkelijker vocht opnemen. Ideaal als het zo warm is.
• Temperatuur – Check op warme dagen de temperatuur van je kindje. Het snelst koelen kleintjes af op hun hoofd en bij hun voetjes. Voelt hij klam en warm aan of is hij aan het zweten? Dan heeft hij het te warm. Doe dan wat kleding uit of vervang het door een wat luchtigere outfit. Een mutsje is dus niet nodig als de temperatuur hoog is.
• Wijde kleding – Hoe minder wrijving er is, hoe minder last je kind heeft van uitslag. Vermijd daarom strakke kleding bij je baby. 
• Vermijd zeep – Lekker badderen of douchen is met warme dagen heerlijk, maar probeer even geen zeep te gebruiken. Dit kan de huid van je baby extra irriteren en dat heeft hij nou net niet nodig.
• Korte nagels – Houd de nagels van je kleintje zo kort mogelijk. Door de jeuk kan hij gaan krabben en kunnen er wondjes ontstaan. Zo wordt de jeuk nog erger.
• Vocht – Zorg er op warme dagen voor dat hij voldoende vocht binnen krijgt. Je kan je kleintje extra borst- of flesvoeding aanbieden. Grotere kindjes kan je naast drinken ook extra vocht aanbieden door zelf ijsjes te maken van bijvoorbeeld watermeloen. 
• Vermijd zon – Zorg ervoor dat de plekken waar je kindje verblijft goed geventileerd en koel zijn. Leg hem in de schaduw, doe de gordijnen dicht en doe een zonneschermpje voor het raam van de auto. 
• Koelte – Zodra je baby het echt heel erg warm heeft kan een nat, koud washandje op zijn voorhoofd helpen om af te koelen. Peuters en kleuters kan je ook lekker met koud water laten spelen. Heerlijk verkoelend. In de winkels zijn er daarnaast speciale verkoelende gels of talkpoeder te koop. Vermijd zalf, omdat dat de poriën helemaal afsluit en het zweet nergens naartoe kan.

Heeft je kind veel last van de uitslag raadpleeg dan altijd een dokter. Samen kunnen jullie dan kijken naar een oplossing. Hormoonzalf of een antibioticakuur kan ook helpen in erge gevallen, maar wordt alleen in uitzonderlijke situaties voorgeschreven.

Bronnen: huidarts, ggd, opvoeden

Het bericht Warmtebultjes in de zomer: wat kan je er tegen doen?  verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is precies een navelbreuk?

Een navelbreuk, in de medische wereld hernia umbilicalis genoemd, is een aandoening waarbij na de geboorte een opening in de buikwand blijft bestaan. Al voor de geboorte ontstaat altijd een opening in de buikwand, op de plek van de navel. Deze opening is nodig omdat de bloedvaten in de navelstreng in verbinding moeten staan met de bloedvaten van het kind. Dit moet door de buikwand heen. De opening in de buikwand wordt ook wel de breukpoort genoemd. Het buikvlies kan hierdoor naar buiten komen. 

Na de geboorte en het afvallen van de navelstreng sluit de buikwand zich bij de meeste baby’s binnen een paar dagen. Bij sommige kinderen sluit de opening zich later. Pas na het zevende levensjaar zal de navelbreuk niet meer spontaan sluiten. 

Meestal kun je een navelbreuk gemakkelijk herkennen aan de zwelling op de plek van de navel. Deze zwelling is eigenlijk gewoon buikvlies dat een beetje naar buiten puilt. Het bobbeltje kan tussen de een en vijf centimeter groot zijn. Het bobbeltje is zacht en je kunt hem naar binnen drukken. 

Zoals je hierboven al kon lezen komt een navelbreuk relatief veel voor: bij 1 op de 3 tot 10 kinderen sluit de buikwand niet volledig na de geboorte. Een jaar later is dat aantal nog maar 1 op 10 tot 50 kinderen. 

Bij wie komt een navelbreuk voor?

Een navelbreuk komt het meest voor bij baby’s die prematuur geboren zijn of bij kinderen met een laag geboortegewicht. Er zijn andere factoren die mee lijken te spelen. Zo zijn er bepaalde aandoeningen waarbij je vaker een navelbreuk ziet, zoals het down syndroom. Ook blijkt uit cijfers dat afkomst een rol speelt: zijn je ouders afkomstig uit landen rondom de evenaar, is de kans op een navelbreuk groter.

De meeste kinderen hebben niet of nauwelijks last van een navelbreuk. Het bobbeltje dat onder de huid zit kan groter worden als het kind lacht of huilt. Soms puilt er wat (darm)vet uit de navel. In de meeste gevallen herstelt de navelbreuk vanzelf voordat het kind zeven jaar is. 

Wat kun je eraan doen?

Het antwoord hierop is simpel: je kunt er behalve afwachten vrij weinig aan doen. Eerder plakte men de navelbreuk met pleisters af, maar onderzoek heeft uitgewezen dat dit niet helpt. De kans op ontsteking is juist groter wanneer je de navelbreuk afplakt!

Risico’s van een navelbreuk

Een navelbreuk is in de meeste gevallen totaal ongevaarlijk en geen reden om je ongerust te maken. Er bestaat een klein gevaar dat er een darmbeknelling optreedt. Dit kan gebeuren als de darmen door de opening van de navelbreuk naar buiten komen en deze niet terug kunnen. Een beknelling is erg pijnlijk. Kinderen krijgen enorme last van buikpijn die vaak gepaard gaat met misselijkheid en overgeven. 

Waar je normaal gesproken bij een navelbreuk de zwelling terug naar binnen kan duwen is dit in het geval van een beknelling niet mogelijk. Het ingrijpen van een arts is in deze gevallen nodig. De kans dat een beknelling voorkomt is echter slechts tussen de 0,07 en 0,3%. 

Operatie 

Als een navelbreuk niet spontaan herstelt is er heel soms ingrijpen nodig van een arts. Ook wanneer de navelbreuk groter is dan 2,5 centimeter overwegen artsen wel eens om deze te sluiten. Dit doen ze door middel van een operatie. Natuurlijk brengt een operatie vanwege de narcose bepaalde risico’s met zich mee. Daarom proberen de meeste artsen een operatie te vermijden en te kijken of de navelbreuk zelf herstelt. Als dit na de leeftijd van vijf tot zeven jaar echt niet gebeurt is een operatie soms toch noodzakelijk. De ingreep zelf is relatief gemakkelijk en brengt niet veel risico’s met zich mee. De kinderchirurg hecht de opening in de buikwand dicht. Hierdoor is de navelbreuk niet meer te zien. Na de operatie bestaat er een kleine kans op een bloeding of een infectie, maar het overgrote deel van de operaties gaat probleemloos. 

Heel soms zie je dat de navelbreuk na de operatie toch nog een keer terugkomt. Deze kans is tussen de 0,5 en 2%. Over het algemeen geldt dat hoe ouder het kind ten tijde van de operatie, hoe kleiner de kans dat de navelbreuk terugkeert. 

Bronnen: Jeugd en Gezin, AMC

Het bericht Een navelbreuk verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Hoe krijgt een kind dauwworm?

Allereerst is het belangrijk om te weten dat dauwworm een chronische ontstekingsziekte van de huid is, die niet besmettelijk is. Ten tweede is dauwworm ook niet het resultaat van een slechte hygiëne of verzorging van de huid. Meestal komt deze huidziekte een tot vier maanden na de geboorte opzetten en dit wordt bepaald door vaak een wisselwerking van verschillende factoren.

• Erfelijkheid – Net zoals astma of hooikoorts, is dauwworm het resultaat van het hebben van een aanleg voor allergieën, die al bij de geboorte aanwezig is. Vaak komen bepaalde allergieën ook samen voor. Heeft je kindje bijvoorbeeld astma dan is de kans groter dat hij ook een vorm van eczeem heeft.
• Allergenen – Deze kunnen worden onderverdeeld in twee typen; inhalatie-allergenen en voedsel-allergenen. Bij het eerste type kun je denken aan; huisstofmijt, schimmel, vloerbedekking, pollen, grassen et cetera. Allerlei stoffen die kunnen worden ingeademd en op hun beurt de huid van je baby kunnen irriteren. Bij voedsel-allergenen krijgt je baby een allergische reactie door wat hij binnenkrijgt. Dan is een voedselallergie de oorzakelijke factor van dauwworm. Meestal gaat het om koemelkeiwitallergie. Lees hier alles over een koemelkallergie.
• Huid irritatie – Maar niet alleen allergenen of erfelijkheid kunnen dauwworm veroorzaken. Sommige kindjes hebben last van een snel geïrriteerde huid. Dit betekent dat de huid niet goed tegen bepaalde stoffen kan. Hierbij kun je denken aan; wasmiddel, zeep, warm water, of bepaalde stoffen zoals nylon of wol. Maar ook temperatuurinvloeden kunnen irritatie opwekken. Let er dan op dat de slaapkamer van je baby niet te warm is en dat je hem niet te warm aankleed. Lees ook: Zo bepaal je de juiste temperatuur je baby.

Hoe herken je dauwworm?

Dauwworm kenmerkt zich vaak door verschillende symptomen per leeftijdscategorie. Baby’s hebben vaak last van een rood gezichtje met schilfers. Deze vind je met name op de wangen, achter de oren en op het hoofd tussen de haren. Opvallend daarbij is dat het gebied rond de neus en mond bespaard blijft. Is je kindje ietsje ouder dan kan ook de huid in de knieholten, ellebogen en nek rood en schilferig worden.

Deze rode schilferige plekken jeuken waardoor je kindje gaat wrijven, schuren en krabben. De dauwworm wordt daardoor vaak erger en kan zelfs geïnfecteerd raken. Er ontstaan dan puistjes en nattende plekken met wondvocht. De huid is ook extra gevoelig voor schimmelinfecties en virusinfecties. Dauwworm is wel wezenlijk iets anders dan berg. Berg is ook een huidaandoening die vaak voorkomt bij baby’s met het grote verschil dat je baby dan weinig tot geen jeuk heeft. Lees hier meer over berg bij baby’s.

De klachten van dauwworm komen net als bij eczeem in golven en zullen dus niet altijd aanwezig zijn. Naarmate je kindje ouder wordt zullen de klachten waarschijnlijk steeds meer afnemen.

Diagnose van dauwworm

Heb je het vermoeden dat jouw baby dauwworm heeft? Neem dan contact op met de huisarts. Hij of zij kan jouw baby dan lichamelijk onderzoeken en vaststellen of hij daadwerkelijk dauwworm heeft. Daarnaast kan er ook een bloedtest worden gedaan (de RAST-test) waaruit naar voren kan komen voor welke dingen je kind allergisch is en wat de mogelijke oorzaak is van de dauwworm. Dit wordt echter bij alleen eczeem zelden gedaan. Spelen er ook andere allergieën een rol dan is het vaak wel zinvol.

Dauwworm behandelen

Dauwworm is niet te genezen. Als je baby hier last van heeft dan is de behandeling erop gericht om het te onderdrukken zodat je kindje minder jeuk en minder uitbraken heeft. Dit kan op verschillende manieren.

Uitwendige behandeling

Hierbij moet je denken aan zalven of crèmes die bedoeld zijn om de ontsteking en jeuk te onderdrukken.

• Zalf tegen de droge huid – Naast een zalf die de ontstekingsreactie en jeuk onderdrukt zal een arts ook altijd een vette zalf voorschrijven. Deze zalf zal ervoor zorgen dat de vochtbalans hersteld en de huid soepeler wordt waardoor eczeem minder kans heeft om uit te breken. Dit type zalf is vaak op basis van vaseline, denk hierbij aan koezalf of cetomacrogol crème.
• Hormoonzalf – Ook wel Corticosteroïdzalf genoemd. Dit type zalf onderdrukt de ontsteking van de huid en de jeuk. Een hormoonzalf werkt erg effectief maar mag niet onbeperkt gebruikt worden. Dit komt omdat bij langdurig gebruik de huid erg dun kan worden. Smeer deze zalf dan ook altijd volgens voorschrift dan is de kans op bijwerkingen een stuk kleiner.
• Zalf op basis van teer – Voordat de hormoonzalf in gebruik was, was teerzalf het middel dat werd gebruikt tegen eczeem. Maar ook wordt het vandaag de dag nog steeds voorgeschreven. Teerproducten remmen de ontsteking en verminderen de jeuk. Ze hebben wel een typische geur.

• Tacrolimuszalf – In Nederland zijn er wat nieuwe types zalven op de markt die de ontstekingsreactie van eczeem remmen en die geen corticosteroïden bevatten. Een oordeel hiervan ten opzichte van de hormoonzalf is dat de huid niet dunner wordt bij gebruik van het product. Wel kan deze zalf irritaties veroorzaken en mag het alleen worden gebruikt bij kindjes van 2 jaar of ouder.

• Pimecrolimuscrème – Deze zalf werkt soortgelijk als de tacrolimus zalf. Ook deze zalf mag alleen worden gebruikt bij kindjes van 2 jaar of ouder.

• Antibiotica – Heeft je baby als dusdanig veel gekrabd dat er een infectie is ontstaan dan kan er een crème met antibiotica worden voorgeschreven. Als de infectie uitgebreid is en er nattende plekken en puistjes ontstaan kan een kuur met antibiotica drank nodig zijn.

• Natte verbanden – Er zijn speciale ‘buisverbanden’ die kinderen voor het slapen gaan kunnen aantrekken. Dit zijn natte verbanden die zorgen voor verkoeling van de huid. Vaak kan de eczeem zonder zalf hiermee worden onderdrukt.

Inwendige behandeling

Totdat je kind één jaar is, is een inwendige behandeling meestal niet nodig. Als dit wel het geval is, kan het volgende worden geadviseerd.

• Een dieet – Dit kan nodig zijn omdat er aanwijzingen zijn dat bepaalde soorten voedsel de dauwworm verergeren. Vaak wordt er dan wel eerst aanvullend onderzoek gedaan en mocht het nodig zijn dat je kindje een speciaal dieet moet volgen dan wordt je vaak doorverwezen naar een diëtist. Het kan overigens ook liggen aan iets wat jij eet, en wat je baby via de borstvoeding binnenkrijgt.
• Antihistaminica – Heeft je kindje dusdanig veel last van jeuk dan kan dit middel worden voorgeschreven. Het remt een jeuk aanval en je kindje wordt er slaperig van waardoor hij beter kan doorslapen. Dit middel wordt vanwege een verhoogd risico op wiegendood alleen voorgeschreven voor baby’s ouder dan 6 maanden.

Tips 

Naast medicatie zijn er ook wat dingen die je zelf kunt doen om de dauwworm niet te prikkelen. Je kunt je kindje op de volgende manieren helpen;

• Katoenen kleding – katoen irriteert de huid niet en is luchtdoorlatend
• Gebruik neutraal wasmiddel
• Niet te vaak in bad – water droogt de huid uit. Bij voorkeur om de dag of om de twee dagen en gebruik zo min mogelijk zeep maar bijvoorbeeld badolie.
• Insmeren met een vette crème – smeer de huid van je kindje dagelijks in met een vette crème. Dit helpt bij het hertellen van de vochtbalans.
• Huidcontact is heel belangrijk voor baby’s – raak je kindje zoveel mogelijk aan, ook als je kindje dauwworm heeft en zijn huidje minder zacht aanvoelt.
• Hou de nagels kort – zo beperk je de schade van het krabben. Soms is het nodig om krabwantjes of sokjes om de handjes te doen om zo het krabben te voorkomen.
• Geef borstvoeding – onderzoek heeft uitgewezen dat dit de kans op dauwworm verkleint. Zeker wanneer je langer dan 6 manden borstvoeding geeft.
• Geef je kind voldoende afleiding van de jeuk, om zo het krabben te voorkomen
• Vermijd huisdieren
• Houdt alles huisstofmijt vrij – denk hierbij aan knuffels en beddengoed, alles op 60 graden wassen is het beste.
• Ventilatie – zorg voor voldoende ventilatie. Zet een raam open maar zorg ervoor dat je kind niet op de tocht ligt.
• Let op de temperatuur – je kindje moet het ‘s nachts niet te warm krijgen want dit veroorzaakt jeuk.
• Ventileer het huis regelmatig, zodat de kans op huismijt en stof en een allergische reactie daarop verminderd wordt
• Ga zoveel mogelijk naar buiten – zonlicht is goed tegen eczeem, smeer je kind uiteraard wel goed in met een goede zonnebrandcrème. Sommige kindjes reageren weer op dit soort crème dus je moet even testen welke werkt voor jouw baby.

Wat is het vooruitzicht?

Zoals al eerder vermeld komt dauwworm in aanvallen net als eczeem. Het zal dus periodes heel erg zijn maar ook periodes minder erg. Ongeveer 50% van de kinderen is na hun derde verjaardag klachtenvrij. De aanleg voor allergieën blijft natuurlijk wel aanwezig.

Bronnen: Huidarts, Huidziekten

Het bericht Dauwworm: oorzaak en behandeling verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is hand-voet-mondziekte?

Hand-voet-mondziekte is een besmettelijke infectieziekte dat door een virus wordt veroorzaakt. In de meeste gevallen is een Coxsackie virus de boosdoener. Alhoewel iedereen deze ziekte kan krijgen, komt hij bij kinderen onder de tien jaar het meest voor. In de zomer en herfst zie je vooral een piek in het aantal besmettingen. Dit zie je in Nederland minder en vaak blijft het bij enkele gevallen van hand-voet-mondziekte. In andere delen van de wereld, zoals in Azië, komen uitbraken vaker en op grotere schaal voor. 

Wat zijn de symptomen van hand-voet-mondziekte?

Rode vlekjes in de handpalmen en onder de voeten en blaasjes in de mond, zijn de meest voorkomende symptomen. Hiernaast kan je kind last hebben van de volgende symptomen. 

• Lichte koorts (tot 38,5 graden);
• Griepklachten zoals verkoudheid met snot, keelpijn en hoesten;
• Buikgriepklachten zoals misselijkheid, overgeven, diarree en geen eetlust;
• Hoofdpijn;
• Lijntjes op de nagels waardoor de nagel los kan laten;
• Rode bobbeltjes naast handen en voeten ook op de billen, rond de geslachtsdelen of op het gezicht. 

Hoe kun je hand-voet-mondziekte het best behandelen?

Hand-voet-mondziekte is heel vervelend maar in principe geneest je kind vanzelf weer en is medicatie niet nodig. De rode bultjes en blaasjes kunnen erg pijnlijk zijn. Vooral als de blaasjes opengaan voelt dit niet prettig en gaat eten en drinken hierdoor moeizaam. Probeer je kind genoeg te laten drinken door vaker kleine slokjes aan te bieden of te laten drinken door een rietje. Als je kind erg veel last heeft van de bultjes, kun je paracetamol geven. 

Tips bij hand-voet-mondziekte

Hierboven staan al een aantal dingen genoemd die je kunt doen als je kind last heeft van de bultjes. Natuurlijk wil je het liefst dat je kind weer opknapt en zich niet meer ziek voelt. Daarom hier nog wat extra tips.

• Ziek zijn is niet erg – We leven in een maatschappij waarbij ziek zijn als lastig wordt ervaren. Doorgaat je kind echter een virus dan is het belangrijk dat je kind ook even ziek mag zijn. Rust en veel slapen zijn het beste medicijn. Wanneer je kind dit virus weer te boven is, zal zijn immuunsysteem weer een stukje beter zijn.
• Geen zure dranken – Geef je kind geen zure dranken zoals vruchtensappen. Dit kan erg pijnlijk zijn voor de blaasjes
• Kruidenthee – Kruidenthee zoals kamille hebben een helend effect en werken daarom ook erg goed voor de blaasjes in de mond.
• Neem zelf ook rust – Als je kind ziek is, is het meest belangrijk om er voor je kind te zijn. Dit betekent dat je zelf ook even al je afspraken afzegt zodat de aandacht voor je kind er is. Op deze manier voorkom je waarschijnlijk dat je zelf ook ziek wordt en geef je het goede voorbeeld aan je kind dat hij mag ontspannen.

Wanneer is je kind besmettelijk?

Zoals bij de meeste virale besmettingen, is je kind al besmettelijk voordat de klachten optreden. De incubatietijd van hand-voet-mondziekte is drie dagen tot een week. Dit betekent dat de klachten in die periode na de besmetting optreden. Als je kind geen last heeft van de bultjes en zich niet ziek voelt, kan hij dus ook gewoon naar de kinderopvang of naar school. De besmetting kan namelijk ook al voordat je kind klachten kreeg hebben plaatsgevonden. Meld wel even op het kinderdagverblijf of op school dat je kind hand-voet-mondziekte heeft zodat ze misschien iets beter kunnen letten op handen wassen en andere hygiëneregels.

Natuurlijk is het prettig als je kind niet direct het hele gezin aansteekt. Hiervoor is het goed om een paar maatregelen te nemen. Het virus dat hand-voet-mondziekte veroorzaakt kan via de ontlasting, de lucht en aanraking overgedragen worden. Zorg er dus voor dat je goed ventileert, het toilet goed schoonmaakt en de kleding van uw kind grondig wast. Iemand die besmet is, maakt niet automatisch iemand anders ziek. Afhankelijk van je weerstand zul je wel of geen klachten krijgen.

Pasgeboren baby’s

Hebben jullie een pasgeboren baby in huis of in de buurt, let dan even extra goed op. Doorgaans lopen baby’s door de bescherming van de moedermelk niet snel virussen op maar dit kan natuurlijk wel gebeuren. Baby’s kunnen veel sneller uitdrogen en hierdoor kan het ziekteverloop voor een baby ook heftiger zijn. Het is daarom goed om bij een baby uit de buurt te blijven als je weet dat iemand hand-voet-mondziekte heeft.

Wanneer moet je naar de dokter?

Hoewel het virus in de meeste gevallen vanzelf overgaat is het goed om in de volgende gevallen contact op te nemen met jullie huisarts:

• Rode vlekjes worden wondjes – Als de bobbeltjes of blaasjes in de mond opengaan en gaan ontsteken is het goed om naar de dokter te gaan. Het kan zijn dat een antibioticakuur nodig is om de ontstekingen te remmen. Antibiotica is geen medicijn tegen een virale infectie maar wel tegen de gevolgen, zoals een ontsteking hiervan.
• Hoge koorts – Heeft je kind aanhoudend hoge koorts (hoger dan 39 graden), neem dan contact op met jullie huisarts
• Suf – Is je kind echt heel ziek, suf en niet lekker, bel dan ook de huisarts. Hand-voet-mondziekte kan ervoor zorgen dat je je niet lekker voelt maar suf of vreselijk beroerd zijn past niet bij de verschijnselen
• Weinig drinken – Als het door de pijnlijke blaasjes in de mond echt niet lukt om voldoende te drinken en je merkt dat je kind minder plast dan normaal, is het goed om te checken of je kind niet aan het uitdrogen is
• Huilen of kreunen – Als je kind aanhoudend blijft huilen of kreunen is dit een teken dat je kind echt niet lekker is. Ga dan ook even langs de huisarts.

Bronnen: Thuisarts.nl, RIVM, Huidarts.com, moetiknaardedokter.nl

Het bericht Hand-voet-mondziekte verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Hoe gaat gaatjes schieten bij je kind in zijn werk?

De meeste juweliers kunnen gaatjes schieten bij je kind. Veruit de meeste ouders gaan dan ook naar een juwelier om gaatjes te laten prikken. Hoe de juwelier de gaatjes prikt, is per juwelier afhankelijk. Tegenwoordig wordt wel de voorkeur gegeven om beide oren tegelijk te schieten zodat je niet de situatie zoals bij mijn dochter krijgt en je kind met één gaatje de winkel uit rent. Over het algemeen kun je dit verwachten:

• Je kind mag een setje zogenaamde zweerknopjes uitkiezen. Dit zijn speciale oorbellen gemaakt van chirurgisch staal. Inmiddels is er een behoorlijke keuze uit zweerknopjes en heeft je kind dus vanaf het begin al echt leuke oorbellen in. 
• Hierna wordt het oor ontsmet met alcohol.
• Vervolgens wordt de plaats van het gaatje in de oorlel bepaalt. Meestal zet de juwelier met zwarte jodiumstift een klein puntje op de oorlel. Je kunt dan zelf in de spiegel kijken of je dat een mooie plek vindt. Het is natuurlijk ook belangrijk dat de gaatjes aan beide kanten op exact dezelfde plek zitten.
• Vervolgens wordt met een schietapparaat het gaatje gezet. Het oorbelletje zit meteen in het oor. Er zijn verschillende schietapparaten. Je ziet nu ook ook veel dat er weggooi schietapparaatjes gebruikt worden die geleverd worden bij de zweerknopjes.

Hoe moet je gaatjes behandelen?

Met gaatjes schieten is er een wondje gemaakt in de oorlel van je kind dat moet genezen. De nazorg is daarom ontzettend belangrijk om een ontsteking te voorkomen. Van de juwelier krijg je waarschijnlijk een flesje met desinfectievloeistof mee. Deze vloeistof druppel je minimaal twee keer per dag op de oorlel bij het gaatje. Vervolgens draai je het zweerknopje een beetje rond. Hierdoor wordt de desinfectievloeistof goed verdeeld en voorkom je dat de huid aan de oorbel groeit. Zeker de eerste dagen is dit pijnlijk en zal je kind het niet leuk vinden. Des te belangrijker is het om dit wel te doen want met een ontstoken oorlel ben je nog verder van huis. Bij de meeste kinderen zijn de gaatjes met zes weken voldoende geheeld om andere oorbellen in te kunnen doen. 

Gaatjes schieten of piercen?

Bij piercen wordt eerst met een naald een gaatje in het oor gemaakt waarna vervolgens de oorbel gezet wordt. Voorstanders van piercen zeggen dat het hygiënischer en preciezer is om te piercen. Je kunt dus overwegen om de gaatjes in de oren van je kind niet te laten schieten bij een juwelier maar te laten piercen. Belangrijk om te weten is dat een piercing wettelijk gezien in Nederland pas vanaf twaalf jaar mag. 

Op welke leeftijd kun je gaatjes bij je kind laten schieten?

Er is geen wettelijke minimumleeftijd vanaf wanneer je gaatjes mag laten schieten bij je kind. Mijn voorkeur zou hebben dat je kind een leeftijd heeft waarop hij of zij dit zelf kan bepalen. Deze leeftijd is natuurlijk discutabel want een kind van vier kan heel duidelijk aangeven dat ze gaatjes wil maar de gevolgen hiervan nog niet overzien. 

Veel juweliers schieten pas gaatjes vanaf zes jaar en alleen als één van de ouders toestemming geeft. Hiernaast is het vooral cultureel bepaald wat een goede leeftijd is. In veel culturen is het heel normaal dat heel jonge baby’s al gaatjes in hun oren krijgen. Critici zeggen echter dat ieder gat in je lichaam een kans op ontsteking is, en dus ook een gat in je oorlel. Heel jonge kinderen wil je liever niet aan dit risico blootstellen omdat hun immuunsysteem nog volop in ontwikkeling is. 

Wat zijn de nadelen van gaatjes schieten bij je kind?

Als je kind graag gaatjes wil laten schieten is het goed om ook stil te staan bij de mogelijke nadelen en deze ook met je kind te bespreken. Op deze manier kunnen jullie een afweging maken of het verstandig is om gaatjes te laten schieten. Soms is een oplossing ook om gewoon nog even te wachten. De meest genoemde nadelen van gaatjes zijn:

• De gaatjes kunnen gaan ontsteken. Bij een onjuiste behandeling kan de ontsteking zo erg worden dat deze naar binnen gaat met alle gevolgen van dien.
• De gaatjes beïnvloeden de energiestromen. Volgens acupuncturisten is het schieten van gaatjes niet zonder gevolgen voor de energiestromen in je lijf. Ze adviseren daarom om sowieso niet te slapen met oorbellen. 
• Een allergie is mogelijk. Eigenlijk zijn zweerknopjes altijd van chirurgisch staal. Hier reageert het lichaam niet op. De kans dat je voor een ander metaal echter wel allergisch bent is aanwezig. Hierdoor kunnen veel mensen bijvoorbeeld alleen maar echt zilver of gouden oorbellen dragen. 

Hoe snel groeien gaatjes weer dicht?

De gaatjes kunnen redelijk snel weer dichtgroeien als je de oorbellen eruit haalt. Helemaal wanneer het gaatje nog niet helemaal genezen is, duurt dit maar enkele dagen. Na zes weken kun je overstappen op andere oorbellen en is de kans dat de gaatjes binnen enkele dagen dichtgroeien wat kleiner. Wel wordt er aangeraden om zeker de eerste jaren een aantal dagen per week oorbellen te dragen om te voorkomen dat de gaatjes dichtgroeien. Je kunt het best de oorbellen uitdoen als je kind gaat slapen.   

Wat zijn de kosten van gaatjes schieten bij een kind?

Bij de juwelier kost het schieten van gaatjes gemiddeld tussen de vijftien en dertig euro. De prijs is sterk afhankelijk van welke zweerknopjes je kiest. Het schieten van de gaatjes is meestal gratis en je betaald dus alleen voor de oorbellen. Bij sommige juweliers krijg je een flesje desinfectievloeistof er gratis bij en bij anderen betaal je hiervoor een paar euro. 

Bronnen: Medicinfo encyclopedie, oorbellenschieten.nl

Het bericht Gaatjes schieten bij je kind, waar moet je op letten? verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is een wespensteek?

Bijna iedereen wordt in zijn leven wel eens door een wesp geprikt. Een wesp steekt wanneer hij zich bedreigd voelt. De meeste wespensteken komen voor in augustus en september als de wespen op zoek zijn naar zoetstoffen. Ze komen dan dichter bij mensen in de buurt die aan het eten zijn. Bij een wesp blijft de angel meestal niet zitten zoals bij een bijensteek. Wel komt er gif vrij dat onder de huid gaat zitten. Dit zorgt ervoor dat de huid van je kind rondom de wespensteek rood, warm en gezwollen kan worden. Nadat de pijn weg is, gaat de plek meestal wat jeuken. Vaak verdwijnen de klachten binnen 24 uur. 

Stappenplan voor een wespensteek bij een kind

Het belangrijkste is het om je kind niet in paniek te laten raken als er een wesp in de buurt is. Probeer zelf rustig weg te lopen van de wesp of haal de oorzaak weg waar de wesp op af komt. Meestal is dit zoet eten of drinken. Van wilde bewegingen kan een wesp zich bedreigd voelen en is de kans op steken vele malen groter. Als je kind dan toch gestoken wordt kun je het best onderstaande stappen volgen.

1. Lokaliseer de wespensteek – Kijk eerst goed waar je kind gestoken is. Is dit in de mond, op de tong of in de keel, bel dan direct 112. De plek kan zo erg opzwellen dat ademen lastig wordt. In de tussentijd geef je je kind een ijsklontje om op te zuigen en te voorkomen dat de zwelling erger wordt. 
2. Is er een angel? – Meestal laat een wesp de angel niet los. Zit de angel echter wel in de huid, dan is het belangrijk deze er zo snel mogelijk uit te halen. Zolang de angel namelijk in de huid zit, blijft hij gif verspreiden. Je kunt de angel er gemakkelijk met een pincet uithalen. Zelfs met de nagel van je pink lukt het waarschijnlijk om de angel eruit te wippen. 
3. Koelen – Om de zwelling te verminderen kun je het best een koelpack op de wespensteek leggen. Als je ijsblokjes bij de hand hebt werkt dit natuurlijk ook prima. Het best werkt waarschijnlijk een gewoon waterijsje bij je kind omdat dit zowel als koeling kan dienen en als afleiding van de wespensteek. 
4. Allergische reactie – Lijkt het erop dat de plek waar je kind gestoken is buitenproportioneel zwelt of vertoont je kind ander gedrag zoals wegvallen, dan is de kans aanwezig dat je kind allergisch is voor wespen. Alarmeer in dit geval meteen de hulpdiensten. Hieronder lees je nog iets meer over een allergische reactie op een wespensteek. 
5. Zalf – Een wespensteek, zal net als een muggensteek, gaan jeuken. Probeer je kind niet te laten krabben want hierdoor verspreidt het gif alleen maar. Wel kun je de jeuk verminderen door een zalf te gebruiken met calendulan, menthol of aloë vera. Huis-tuin- en keukenmiddeltjes zoals azijn, asperine (op de plek) en ja zelfs een ui kunnen ook helpen om de jeuk te verzachten. 

In dit filmpje legt het Rode Kruis ook nog eens goed uit wat je het best kunt doen bij een wespensteek: Wat te doen bij een wespensteek? | EHBO doe je zo – Rode Kruis

Wel of niet een wespensteek bij je kind uitzuigen?

Hierover zijn de meningen verdeeld. Veel artsen adviseren nog wel om een wespensteek uit te zuigen om zo de angel en/of het gif uit de steek te halen. Hier tegenover staat o.a. het Rode Kruis die stellen dat uitzuigen juist niet helpt omdat het gif zich instant verspreid, de angel er op een andere manier uitgehaald kan worden en je de huid rondom de steek juist beschadigd. 

Allergische reactie bij een wespensteek

Als je kind nog nooit door een wesp gestoken is, weet je natuurlijk niet of je kind allergisch is. Wordt je kind dus voor het eerst gestoken, wees hier dan extra alert op. De meest voorkomende allergische reactie is een grote zwelling op de plek van de beet. Bijna iedereen krijgt na een wespensteek een zwelling maar als je twijfelt omdat je denkt dat de zwelling wel erg groot is, ga dan even langs de huisarts. Andere symptomen van een wespenallergie kunnen zijn:

• Misselijkheid
• Jeuk
• Hoofdpijn
• Last van de maag en darmen
• Hartritmestoornis

Bij een hele heftige allergie kan een kind in shock raken. Je spreekt dan van een anafylactische shock. Dit kan levensbedreigend zijn en al optreden binnen enkele minuten na de wespensteek. Als je vermoed dat je kind anafylaxie heeft, moet je natuurlijk meteen 112 bellen!

Bronnen: Rode Kruis, allesoverallergie.nl, Thuisarts.nl

Het bericht Wespensteek bij je kind, wat doe je? verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat zijn amandelen en waarom zijn ze soms een probleem?

Amandelen zijn in feite verdikte lymfklierweefsels. Lymfklierweefsels zitten door het hele lichaam, maar op een paar plaatsen zijn deze weefsels verdikt. Zo ook in de overgang van de neus en mond naar de keel en achterin de mond. Dit noemt men de amandelen en dit zijn dus de weefsels die vooral bij jonge kinderen problemen veroorzaken.

Lymfklierweefsels zijn de infectiebestrijders van het lichaam. Ze moeten ervoor zorgen dat er zo min mogelijk ziekteverwekkers het lichaam binnendringen. Dit doen ze door deze op te vangen en onschadelijk te maken. Bij kleine kinderen zijn de amandelen nog erg groot, omdat kinderen nog geen sterk afweersysteem hebben ontwikkeld. Vanaf een jaar of zeven, met het toenemen van het immuunsysteem, worden de amandelen steeds kleiner.

Omdat de amandelen vooral bij jonge kinderen veel te verduren krijgen, kan het zijn dat ze ontstoken raken. Dit gebeurt wanneer de amandelen te hard moeten werken om de ziekteverwekkers te bestrijden. Meestal raken ze door de ontsteking opgezwollen. Deze zwellingen hebben hele vervelende gevolgen voor kleine kinderen. Als de neusamandelen ontstoken zijn kan dit leiden tot terugkerende verkoudheid, kwijlen en oorontstekingen. Als de keelamandelen ontstoken zijn, heeft het kind vaak last van keelpijn en een lichte koorts. De keelamandelen kunnen ook constant ontstoken zijn. Klachten zijn dan moeheid, minder eetlust en zelfs moeilijk kunnen ademen. 

Er zijn verschillende manieren om ontstoken amandelen te bestrijden. Eén daarvan is het slikken van antibiotica. Daarnaast is er de mogelijkheid om je amandelen door middel van een kleine operatieve ingreep te laten verwijderen. Het verwijderen van de amandelen zorgt ervoor dat de amandelen niet meer ontstoken kunnen raken. De keel zelf kan echter nog wél ontsteken.

We knippen minder dan vroeger

Vroeger werden de amandelen van kinderen vaker en sneller geknipt dan tegenwoordig. Veel meer ouders kiezen ervoor om te wachten tot het probleem vanzelf minder wordt. Vanaf de leeftijd van zeven jaar nemen de klachten immers bijna altijd af of verdwijnen helemaal. In Nederland vinden er zo´n 30.000 operaties per jaar plaats. In 1970 was dit aantal nog vier keer zo groot. Toch knippen doktoren in Nederland nog steeds meer amandelen dan in omliggende landen. Uit onderzoek in 2013 van onderzoeksbureau SiRM bleek dat de operatie in Nederland 72% vaker wordt uitgevoerd dan in andere Europese landen. Een mogelijke verklaring hiervoor kan volgens experts zijn dat Nederlandse dokters minder snel antibiotica voorschrijven. Waar dokters in het buitenland eerder een antibioticakuur geven, kiezen Nederlandse dokters eerder voor een relatief kleine operatie. 

Veel dokters vragen zich af of het knippen van de amandelen geen negatieve effect kan hebben op het immuunsysteem. Amandelen hebben ten slotte een functie: het tegenhouden van ziekteverwekkers. Tegenstanders van deze theorie beweren dat het lichaam ook na het verwijderen van de amandelen nog meer dan genoeg lymfklierweefsels overhoudt. 

Ondanks dat er veel onderzoek is gedaan naar de effectiviteit van het verwijderen van de amandelen, zijn dokters het vaak oneens over de uitkomsten. Dit komt waarschijnlijk omdat onomstotelijk bewijs ontbreekt. Bij milde keelklachten is het knippen van de amandelen weinig effectief, zo bleek uit een Utrechts onderzoek onder 300 kinderen. Het leidt niet per sé tot minder keelontstekingen. Uit hetzelfde onderzoek bleek ook dat het verwijderen van de amandelen wél zinvol is bij kinderen die ernstige klachten hebben. Als een kind vaak en lang ziek is en medicatie slecht werkt, kiest men dus nog steeds regelmatig voor een operatie. Het Nederlands Huisartsen Genootschap (de wetenschappelijke vereniging van huisartsen) geeft als advies dat een keelamandel-operatie alleen nut heeft als een kind meer dan drie keer per jaar een ernstige keelinfectie heeft. Ze raden een operatie af bij kinderen met milde klachten. 

De operatie

Een operatie lijkt dus niet altijd te voorkomen. Gelukkig is het verwijderen van de amandelen geen ingewikkelde operatie. Daarnaast is het snel gepiept: na maximaal een half uurtje is de klus geklaard. Feit blijft wel dat het kind onder narcose gebracht moet worden, wat altijd enkele risico´s met zich meebrengt. 

De KNO arts is degene die de operatie uitvoert en de keelamandelen van het kind via de mond verwijdert. De neusamandelen kunnen niet helemaal weggehaald worden. Meestal blijft de dokter daar dan ook vanaf, maar soms nemen ze het meest verdikte deel van de neusamandel weg. 

De meeste kinderen kunnen na de operatie dezelfde dag weer naar huis. Toch is deze ingreep voor kinderen best heftig en ingrijpend. Ze worden opgenomen in het ziekenhuis en moeten onder narcose. Ook na de operatie duurt het nog even voor kinderen er weer helemaal bovenop zijn. De eerste paar dagen is het pijnlijk om te slikken, waardoor eten en drinken lastig is. Ook kan praten ongemakkelijk zijn. Moeheid en hangerigheid horen er in de eerste week na de operatie ook bij. Meestal zijn kinderen na een week voldoende hersteld om weer naar school te kunnen en lekker buiten te spelen. 

Ook bij deze onschuldige ingreep kunnen complicaties optreden. Dit is dan meestal in de vorm van een nabloeding. Dit is vervelend, maar niet levensbedreigend. Het is bij deze operatie wel belangrijk dat patiënten zowel voor als de eerste dagen na de ingreep geen medicijnen nemen die het bloed verdunnen. 

Misschien twijfel je na het lezen van dit artikel of het verstandig kan zijn om de amandelen van je kind te laten verwijderen. Het is altijd aan te raden hier met verschillende professionals over te praten voordat je een beslissing neemt. 

Het bericht Het hoe en waarom van het verwijderen van amandelen bij kinderen verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.