Waar komt zwangerschapsacne vandaan?

Door het hormoon progesteron gaat je huid meer talg aanmaken. Bij de een levert dit een mooi glanzende huid op, maar bij de ander zorgt dit juist voor puistjes (acne). Je huid wordt vetter, poriën raken verstopt en daardoor krijgen bacteriën de kans om zich te vermenigvuldigen. Je huidbarrière is tijdens je zwangerschap zwakker. Daardoor ben je gevoeliger voor huidirritaties.

Vooral tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap zijn de hormoonveranderingen het heftigst. Zwangerschapsacne is daardoor meestal de eerste drie maanden van je zwangerschap het ergst.

Behandelen van puistjes

Je huid reinigen is een belangrijk onderdeel van de behandeling bij acne. Je zorgt er daarmee voor dat je overtollig talg verwijderd en je de irritatie van je huid vermindert. Na het reinigen breng je een zachte crème aan zonder parfum of andere agressieve stoffen, die helpt om je huid te verzorgen en te hydrateren. Je kunt je huid het beste twee keer per dag reinigen. Je kunt ook een verzorgende dag- en nachtcrème gebruiken met vitamine C en niacinamide. Deze stoffen helpen om je huidbarrière te versterken en verhelpen ontstekingen van de huid.

Verder is het verstandig om de puistjes zo min mogelijk aan te raken. Als je de acne met make-up wilt verbergen, kies dan voor vetvrije make-up. 

Behandeling door professional

Als de zwangerschapsacne hardnekkig is, kun je eventueel ook contact opnemen met een huidtherapeut of huidarts om te kijken wat voor jou de beste behandeling is voor je zwangerschapsacne. Meestal haalt een huidtherapeut de talgverstoppingen en ontstekingen weg van je huid en geeft je een persoonlijk huidverzorgingsadvies.

Vooral niet doen bij zwangerschapsacne

De standaard behandeling die veel mensen bij puistjes toepassen, is scrubben of schuren om het overschot aan talg en vuil van hun huid af te krijgen. Hierdoor maak je juist je huidbarrière stuk. Dit is niet goed voor de conditie van je huid. Zeker als je last hebt van zwangerschapsacne, is het beter om een zeepvrije reiniger te kiezen. Je kunt het beste een zeepvrije waterreiniging gebruiken of eentje op basis van melkzuur. 

Gebruik ook geen maskers, peelings, reinigingslotions of tonics. Deze zijn vaak te agressief voor de zwangere huid. Gebruik altijd milde huidverzorginsproducten zonder parfum of andere irriterende stoffen. 

Gaat de zwangerschapsacne weer weg na de zwangerschap?

Na de bevalling wordt je hormoonhuishouding langzaam weer normaal. Je talgklieren maken minder talg aan en je huidbarrière wordt weer sterker. Zwangerschapsacne verdwijnt dan ook meestal een paar maanden na de bevalling. Hoe lang dat precies duurt, verschilt per persoon. De eerste maanden kunnen stressvol zijn, zeker met een onregelmatig dag- en nachtritme, door de drukte voor het zorgen voor je baby en weinig tijd voor jezelf. Dit heeft natuurlijk effect op je huid. Het helpt om jezelf de tijd te geven om te herstellen. Probeer je huidverzorging regelmatig toe te passen. Je huid zal dan langzaam weer rustig worden en de zwangerschapsacne verdwijnt. 

Tips bij zwangerschapsacne

• Drink voldoende water, dit voorkomt dat je huid uitdroogt. Het helpt ook om afvalstoffen af te voeren. Zo heb je minder kans op zwangerschapsacne en andere huidproblemen.
• Smeer voldoende zonnebrand als je de zon in gaat. Een uitgedroogde of verbrande huid zorgt alleen maar voor meer irritatie.
• Er zijn geruchten dat ongezond voedsel, zoals chocola, puistjes erger maakt. Hier is geen hard wetenschappelijk bewijs voor. Natuurlijk is het wel verstandig om zo gezond mogelijk te eten tijdens je zwangerschap.

Bronnen: Huidfonds.nl, Jouwhuidtherapeut.nl, Skinwiser.nl

Het bericht Dit kun je doen tegen zwangerschapsacne verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wanneer voel je je baby voor het eerst bewegen?

Meestal voel je je baby voor het eerst bewegen als je rond de 16-20 weken zwanger bent. Als je al eerder een kindje hebt gehad, herken je de bewegingen misschien wel sneller. Ben je voor het eerst zwanger? Dan kan het ook zijn dat je je baby pas na de 20ste week voor het eerst voelt bewegen. Het voelt voor iedere moeder anders, maar meestal lijkt het op belletjes, bubbeltjes of kleine plopjes. Of het voelt alsof je darmen een beetje rommelen. Als je het gevoel eenmaal herkent, ga je je kleine steeds vaker voelen. 

Steeds meer beweging vanaf de 28^e week

Je baby wordt steeds sterker en actiever in je buik. Je baby gaat draaien, schoppen, golven en porren. Ook je partner kan vanaf 28 weken de eerste bewegingen voelen als die een hand tegen jouw buik aan legt. Je baby ontwikkelt vanaf dat moment een patroon van slapen en wakker zijn. Meestal duren de slaapjes ongeveer twintig tot veertig minuten, maar eigenlijk zelden langer dan 1,5 uur. Tijdens het slapen is je baby niet of nauwelijks in beweging. Zodra je kleine wakker wordt, beginnen de bewegingen weer. De meeste baby’s zijn in de middag en avond actief.

Tot ongeveer de 32^e week beweegt je baby steeds meer. Daarna krijgt je kindje steeds minder ruimte. Hij kan daardoor minder goed bewegen. De bewegingen zijn er wel, maar ze voelen minder krachtig aan. 

Waarom is het belangrijk om je baby te voelen bewegen?

Je baby krijgt zuurstof en voeding via de placenta. Als die, om wat voor reden dan ook, minder goed werkt, kan de gezondheid van je baby achteruit gaan. Je baby zal daardoor ook minder gaan bewegen. Zolang jij beweging voelt in je buik zoals je dat van je kindje gewend bent, hoef je je geen zorgen te maken.

Vertrouwt raken met de bewegingen van je baby

Elke baby beweegt op zijn of haar eigen manier. De ene baby is druk, de andere juist rustig. Het is daarom belangrijk dat je de bewegingen van jouw kleine leert kennen. Zo weet je namelijk wanneer iets binnen de beweegpatronen van jouw baby past. Dit kun je het beste leren op een moment dat je zelf ook rustig bent. Ga op je zij liggen en probeer zo een periode, bijvoorbeeld een of twee uur, de bewegingen te voelen. Dit werkt het beste als je niet afgeleid wordt door bijvoorbeeld de tv.

Wat heeft invloed op de bewegingen?

• Het gebruik van medicijnen zoals pijnstillers of andere kalmerende middelen maakt je baby slomer. Hij beweegt dan minder. 
• Ook roken en alcohol kunnen invloed hebben op hoeveel je baby beweegt. Probeer deze middelen niet te gebruiken tijdens je zwangerschap.
• Als de placenta aan de voorkant van je baarmoeder ligt, voel je je baby meestal pas na de 28^e week. Je baby gaat dan zo krachtig bewegen, dat je de beweging door de placenta heen op je buik voelt.
• Als je aandacht ergens anders op is gericht, zoals op je werk, voel je je baby misschien minder bewegen. 
• Als je zit of ligt, voel je je baby beter bewegen dan wanneer je staat.

Wat moet je doen wanneer je (even) geen beweging meer voelt?

Als je nog geen 24 weken zwanger bent, hoef je je nog niet gelijk zorgen te maken. Je baby is nog niet zo sterk dat je alle bewegingen voelt. Als je na 24 weken je kleine nog niet hebt gevoeld, kun je het beste even contact opnemen met je verloskundige. Die kan naar het hartje luisteren en eventueel een echo maken.

Tussen de 24-28 weken beweegt je baby nog erg onregelmatig. Na 28 weken gaat hij regelmatig bewegen. Je moet je baby dan elke dag voelen. 

Eerst proberen om je baby te voelen

Als je twijfelt of je je baby voelt bewegen, probeer dan het volgende:

• Ga op je linkerzij liggen, in deze houding voel je je kleine het best en is de doorbloeding van de placenta optimaal.
• Blijf twee uur lang op deze manier liggen.
• Voel je minder dan 10 bewegingen in die periode of twijfel je over de kracht van de bewegingen? Neem dan direct contact op met je verloskundige of gynaecoloog. Wacht niet tot de volgende dag!

Bronnen: Radboud UMC, Bernhoven, Degynaecoloog.nl

Het bericht Zo voel je je baby bewegen in je buik verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Welke slaaphouding is het beste tijdens de zwangerschap?

Er is nog niet veel onderzoek gedaan naar wat nou de allerbeste slaaphouding is tijdens de zwangerschap. Uit het onderzoek wat er is gedaan, blijkt dat op je linkerzij slapen het veiligst is als je zwanger bent. De achterliggende gedachte is dat dit de optimale houding is voor je bloeddoorstroming. Het bloed stroomt makkelijk je hart in en uit op deze manier en er is weinig kans dat belangrijke slagaders worden dichtgedrukt. 

Is slapen op je buik veilig?

Je hoeft je niet direct zorgen te maken dat je je baby zal pletten als je een buikslaper bent. Zeker in het eerste trimester, als je buik nog niet zo groot is, kun je prima op je buik slapen. Zelfs daarna is je baby beschermt door het vruchtwater dat in je buik zit. Naarmate je buik groter wordt, zal het wel steeds minder prettig worden om op je buik te liggen. Daarom kan het verstandig zijn om al vroeg in de zwangerschap te oefenen met op je zij slapen. Zo kan je vast aan deze slaaphouding wennen en zal je, tegen de tijd dat je buik te groot is om er nog op te kunnen liggen, makkelijker op je zij in slaap kunnen vallen.

Kun je op je rug slapen tijdens je zwangerschap?

Als je op je rug ligt, drukt de baby op je organen en ruggengraat. Zeker in het laatste trimester voelt dit niet meer fijn aan. Je zult dit dus waarschijnlijk vanzelf geen prettige slaaphouding meer vinden. Ook hier geldt dat je alvast aan het begin van je zwangerschap kunt oefenen met het slapen op je zij. 

Hoe slaap je comfortabel tijdens je zwangerschap?

Goed slapen is altijd belangrijk, maar zeker tijdens de zwangerschap. Als je goed bent uitgerust, heeft je lichaam voldoende energie om je baby goed te laten groeien. Deze tips kunnen helpen om een goede slaaphouding te vinden.

• Wen aan het slapen op je linkerzij. Als je normaal graag op je rug, buik of rechterzij slaapt, kun je al voordat je zwanger bent of vroeg in je zwangerschap oefenen met het slapen op je linkerzij.
• Word je ’s nachts wakker op je rug, buik of rechterzij en voel je je misselijk, duizelig of akelig? Dan kan dat een teken zijn dat er minder bloed door delen van je lichaam stroomt. Je hoeft je niet gelijk zorgen te maken, maar draai wel op je linkerzij en probeer zo verder te slapen. Als het vervelende gevoel aanhoudt, sta dan op en ga eventjes zitten. 
• Kussens helpen om een goede houding aan te nemen en te houden. Je kunt een kussen voor je leggen, eentje achter je rug en eentje tussen je benen. Soms moet je eventjes uitproberen wat voor jou fijn ligt. Als je er zelf niet bij kan, vraag dan of je partner het kussen eventjes goed legt.
• Als losse kussens niet helpen, kun je ook een voedingskussen proberen. Deze slangvormige kussens kun je voor, achter of helemaal om je heen leggen. Er bestaan ook andere speciale zwangerschapskussens. Probeer uit wat voor jou het lekkerst ligt.
• Als je echt niet lekker ligt en je hebt al een ouder matras, kijk dan eens of een nieuw matras beter ligt.

Tips om beter te slapen tijdens je zwangerschap

Een comfortabele en goede lighouding helpt je natuurlijk om in slaap te komen. Daarnaast zijn er nog andere dingen die bijdragen aan een goede nachtrust.

• Probeer een vast ritme aan te houden. Als je elke dag rond dezelfde tijd opstaat en naar bed gaat, raakt je lichaam gewend aan dit patroon.
• Zorg dat je slaapkamer koel is. Zet de verwarming lager of het raam open (of allebei). In een koele ruimte slaap je namelijk beter dan in een warme ruimte.
• Voldoende daglicht helpt je lichaam eraan te herinneren dat het dag is. Zeker in de ochtend helpt daglicht je om goed wakker te worden. ’s Avonds is het juist verstandig om niet te veel licht aan te hebben. Dit geldt niet alleen voor lampen, maar bijvoorbeeld ook voor je telefoon. Probeer ’s avonds dus niet te fel licht aan te doen en zet je telefoon op de nachtmodus.
• Lichaamsbeweging is ook tijdens je zwangerschap belangrijk. Niet alleen voor je gezondheid, maar ook voor je nachtrust. Zorg dus dat je elke dag voldoende beweging krijgt.

Kan je ondanks al deze tips nog steeds niet goed slapen? Een keertje weinig slaap is niet zo erg, maar als je langere tijd last hebt van slaapproblemen, bespreek dit dan met je verloskundige of je huisarts.

Bronnen: Inspe-verloskunde.nl, Thuisarts.nl

Het bericht Zo slaap je comfortabel én veilig tijdens je zwangerschap verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is gender disappointment?

Niet iedereen heeft een voorkeur voor het geslacht van zijn of haar baby. Maar soms hoop je als ouder toch op een jongen of een meisje. Als blijkt dat je baby niet het geslacht heeft dat je hoopte, kun je als ouder teleurgesteld zijn. Soms veroorzaakt het zelfs verdriet of depressieve klachten. Dit fenomeen heet gender disappointment. Het lijkt erop dat gender disappointment vaker voorkomt bij vrouwen. Maar ook mannen kunnen last hebben van gender disappointment.

Waar komt het vandaan?

De meeste ouders zeggen tegen anderen dat het ze niet uitmaakt wat het geslacht van hun kindje wordt, zolang het maar gezond is. Toch is het niet vreemd om als ouder een voorkeur te hebben voor een jongen of een meisje. Alleen durft lang niet iedereen dit toe te geven. 

Als je een kinderwens hebt, stel je jezelf een ideale familiesituatie voor. Je wilt bijvoorbeeld een jongen en een meisje. Zodat je het haar van je dochter kunt vlechten. Of je beeld je in dat je lekker aan het voetballen bent met je zoon. Deze verwachtingen kunnen zo sterk zijn, dat je teleurgesteld bent als je kindje het andere geslacht blijkt te hebben. Het past dan niet in jouw ideale plaatje.

Natuurlijk zijn er ook andere mogelijke redenen te bedenken waarom je als ouder een voorkeur zou hebben voor een jongen of een meisje. Dit is voor iedereen uniek. Veel voorkomende redenen zijn:

• In sommige culturen is het ene geslacht belangrijker dan het andere. Hierdoor kunnen ouders ook worden beïnvloed.
• Invloed vanuit je omgeving kan ook een rol spelen. Je ouders of je partner kan een bepaalde voorkeur uitspreken. Hierdoor kun je teleurgesteld zijn als je niet aan hun verwachtingen voldoet.
• Hormonen kunnen ervoor zorgen dat je je gevoelens sterker ervaart. De teleurstelling over het geslacht voelt daardoor ook heviger.
• Nare ervaringen met iemand van het andere geslacht kunnen ook een rol spelen bij gender disappointment. Als je altijd gepest bent door jongetjes, of juist uitgelachen door meisjes, kan dit je gevoel negatief beïnvloeden.

Schuldig voelen over gender disappointment?

Omdat weinig ouders over hun voorkeur durven te praten, kan het lastig zijn om het met anderen over gender disappointment te hebben. In onze maatschappij rust er een taboe op. De vaak gehoorde mening is dat je allang blij moet zijn dat je een gezond kind hebt gekregen.

Toch is het belangrijk om jouw emoties en gevoelens wel te erkennen. Die zijn namelijk wat ze zijn. Je hoeft je daar niet voor te schamen. Onderstaande tips kunnen je helpen om met gender disappointment om te gaan.

• Ga bij jezelf na waar het gevoel van teleurstelling vandaan komt. Als je de oorzaak kent, kun je het namelijk beter verwerken en er makkelijker over praten.
• Het geslacht van je baby zegt nog niets over zijn of haar karakter. Hoewel we allerlei eigenschappen toeschrijven aan jongens en meisjes, is ieder kind uniek. Zo zijn er stoere meisjes en schattige jongetjes. 
• Probeer je gevoelens toe te laten. Ze mogen er zijn, want het is jouw gevoel. Het kan best even duren voordat je over de gender disappointment heen bent. Geef jezelf daar ook de tijd en de ruimte voor.
• Met anderen praten over het geslacht van je baby en de voordelen van het geslacht op een rijtje zetten kan helpen om het geslacht van je kindje in een positiever licht te bekijken.
• Probeer met je partner of met een goede vriend(in) of dierbare het over je teleurstelling te hebben. Dit geeft vaak al wat lucht.

Hulp nodig bij gender disappointment?

Blijf je teleurgesteld of kun je de negatieve gevoelens niet van je afschudden? Dan kan het helpen om erover te praten met je huisarts, verloskundige of praktijkondersteuner. Ook kun je je verhaal delen in een hiervoor bestemde praatgroep. Soms verwijst je hulpverlener je door naar een psycholoog. Als je liever je verhaal anoniem kwijt wilt, kun je dit ook delen op een forum. 

Wacht zeker niet te lang met het inschakelen van hulp. Als je negatieve gedachten en gevoelens lang blijven hangen, kan dit leiden tot depressieve klachten. Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans is dat je jouw gender disappointment snel een plekje kan geven.

Bron: Genderdisappointment.nl 

Het bericht Gender disappointment: niet blij met het geslacht van je baby? verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is zelfredzaamheid?

Je kind aanleren om voor zichzelf te zorgen is een belangrijk onderdeel van opvoeden. Het is niet wenselijk en niet verstandig om als ouder alles voor je kind te blijven doen. Je kind leert belangrijke vaardigheden door dingen zelf te doen. Dit begint al vanaf het eerste levensjaar. Als je kind voor het eerst rechtop zit of voor het eerst een flesje zelf vasthoudt, zijn dit de eerste stapjes richting zelfredzaamheid. Met deze nieuwe vaardigheden kan je kind de wereld om zich heen gaan ontdekken. Voor zelfredzaamheid heeft je kind motorische en cognitieve vaardigheden nodig.

Zelfredzaamheid per leeftijd

Hieronder vind je een kort overzicht van wat je per leeftijd van je kind kunt verwachten. Zelfredzaamheid hangt namelijk ook samen met de mijlpalen die je kind doormaakt in zijn ontwikkeling. Houd in gedachten dat elk kind anders is en zich ontwikkelt in zijn of haar eigen tempo. Probeer je kind daarom niet te dwingen om iets te doen wat nog helemaal niet lukt. Kijk wat je kind zelf uitprobeert en ondersteun je kind daarbij.

Baby’s (0-1 jaar)

In het eerste jaar gebeurt er veel in een babyleven. Je baby leert veel nieuwe vaardigheden, maar niet in een dag. Met een beetje hulp van jou als ouder gaat je baby met kleine stapjes vooruit. Het eerste wat je baby doet, is de handjes op de borst of fles leggen tijdens de voeding. Zo ondersteunt hij zich bij het drinken. In de eerste maanden leert je baby een speeltje vast te houden en worden de nekspieren sterk genoeg om het hoofdje zelfstandig rechtop te houden.

Rond de zes maanden zal je baby beginnen met zachte voeding eten. Hij kan dan eten van een lepel af zuigen. Het eten gaat ook (meestal) met minder knoeien, omdat je baby al het eten in zijn mondje kan houden. Ook rolt je baby waarschijnlijk al om en probeert al zelf te gaan zitten. Dit zijn allemaal dingen die de zelfredzaamheid vergroten.

Als je baby bijna een jaar oud is, lukt het al om zelfstandig een hapje te nemen van een koekje en om zonder hulp te drinken. Los zitten lukt en het buikschuiven wordt langzamerhand kruipen. Als het lukt om op te staan, kan je kindje zich vasthouden aan meubels en een stukje verplaatsen, bijvoorbeeld naar een speeltje dat verderop ligt. 

Dreumes (1-2 jaar)

In deze periode leert je kind lopen. Dat betekent ook dat veel spullen op grijphoogte niet meer veilig zijn. Je kindje kan zelf drinken en eten met een lepel lukt ook al. Het praten begint rond deze leeftijd en je kind zegt regelmatig nee. Zelf het gezicht wassen lukt al en tanden poetsen en haren kammen probeert je kind op deze leeftijd graag zelf uit. Als je aan het vegen of poetsen bent, probeert hij je te helpen. Met een doekje of stoffer kan je kind dan lekker aan de slag.

Peuter (2-4 jaar)

Zodra je kind bij de deurklink kan, gaat hij graag op ontdekkingstocht in huis. Je kind wil graag alles zelf doen, zoals aankleden en wassen. Dat lukt nog niet altijd. En als je eventjes niet kijkt, probeert hij de regels te overtreden. Alleen de trap op rennen, schommelen en legpuzzels maken zijn voorbeelden van activiteiten die peuters lekker bezig kunnen houden.

Meestal begin je rond deze leeftijd met het stimuleren van de zindelijkheid van je kind. Daarbij hoort natuurlijk ook het wassen van de handen. Als je erbij blijft, lukt het je kind om zichzelf aan te kleden. 

Kleuter (4-6 jaar)

Je kind begint met fietsen zonder zijwieltjes, huppelen en bedenkt zelf spelletjes om met anderen te spelen. Rennen, klimmen in de speeltuin en springen zijn op deze leeftijd geliefde activiteiten. Je kind kan al helpen met huishoudelijke klusjes, zoals de tafel afruimen of de eigen kamer helpen opruimen.  

Schoolkind (6-12 jaar)

Op school leert je kind veel dingen die bijdragen aan de zelfredzaamheid. Lezen, schrijven, rekenen en plannen zijn belangrijke vaardigheden die je kind als volwassene nodig heeft. Daarmee wordt de wereld van je kind ook groter. Zelf naar de training fietsen of afspreken met vriendjes wordt vanzelfsprekend.

Tips om de zelfredzaamheid van je kind te vergroten

• Probeer je kind nieuwe ervaringen aan te bieden. Zorg er wel voor dat deze ervaring aansluit bij zijn belevingswereld en vaardigheden. Ondersteun je kind bij nieuwe vaardigheden die hij zelf uit wil proberen.
• Soms wil je kind dingen uitproberen die nog gevaarlijk kunnen zijn. Bijvoorbeeld een steile trap opklimmen of een mes oppakken. Geef aan je kind duidelijk aan wanneer iets niet uitgeprobeerd mag worden. Je hoeft als ouder niet zonder meer alles toe te laten.
• Het kan helpen om je kind concrete opdrachten te geven. Zoals: ‘doe je jas maar vast aan’ of ‘gooi dat papiertje maar in de prullenbak’. Zo leert je kind wat gepast gedrag is in bepaalde situaties.
• Je kind zal naar jou kijken en je proberen na te doen. Dit gedrag kun je stimuleren door samen iets spelenderwijs te doen. Als je schoonmaakt, kun je je kind bijvoorbeeld ook een doekje geven. Of bij het boodschappen doen laat je je kind kleine dingen pakken. Je kunt ook eerst zelf iets voordoen, zodat je kind kan zien hoe het moet.
• Bij nieuwe vaardigheden leren horen ook ongelukjes. Een pak hagelslag kan op de grond vallen of je kind glijdt een keer uit en valt. Probeer op zulke ongelukjes niet al te heftig te reageren. Als jij boos wordt of juist paniekerig, zal je je kind alleen maar ontmoedigen om het nog eens te proberen.
• Spelen is dé manier om zelfredzaamheid te vergroten. Kies daarbij voor speelgoed wat niet te makkelijk, maar ook niet te moeilijk is. Ook samen spelen kan erg leuk zijn. Laat je kind daarbij de leiding nemen en help daar waar nodig om het spel gaande te houden.
• Geef je kind complimentjes voor het proberen. Ook als iets niet lukt, helpen complimentjes om het gewenste gedrag te stimuleren bij je kind.

Bron: Expertisecentrum Opvoeden en Opgroeien (België)

Het bericht De zelfredzaamheid van je kind vergroten: zo doe je dat! verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is het tweeling transfusie syndroom?

Als je zwanger bent van een tweeling, kan dit een eeneiige of twee-eiige tweeling zijn. Het tweeling transfusie syndroom komt voor bij eeneiige tweelingzwangerschappen waarbij de tweeling een placenta deelt. Dit is bij 70% van de eeneiige tweelingzwangerschappen het geval en heet een monochoriale tweelingzwangerschap. Bij ongeveer 10-15% van deze zwangerschappen ontstaat het tweeling transfusie syndroom.

Via de gedeelde placenta delen de foetussen een bloedsomloop. Het bloed van de ene foetus loopt door naar dat van de ander. Zolang dit evenwichtig verloopt, groeien beide foetussen goed. Er ontstaat pas een probleem als een van de twee kinderen meer bloed ontvangt dan het teruggeeft aan de ander. Dit wordt veroorzaakt door de bloeddoorstroming in de placenta. Beide kinderen komen hierdoor in de problemen. 

Het ene kind krijgt meer bloed, waardoor de blaas groter wordt en het kind steeds meer plast. Hierdoor ontstaat teveel vruchtwater. Het andere kind ontvangt juist te weinig bloed en plast bijna helemaal niet meer. Hierdoor verdwijnt het vruchtwater en krimpt de vruchtzak waar het kind in zit. Dit levert complicaties op, wat voor beide kinderen levensgevaarlijk kan zijn.

Symptomen van het tweeling transfusie syndroom

TTS kan op ieder moment in de zwangerschap ontstaan. De kans is het grootst als je tussen de 16 en 26 weken zwanger bent. Zwangere vrouwen merken dat hun buik in een aantal dagen tot weken veel dikker wordt. Dit is een alarmsignaal en tevens het enige symptoom. Het wordt veroorzaakt door de grote hoeveelheid vruchtwater in de buik. Het is een reden om direct contact op te nemen met de gynaecoloog of verloskundige.

TTS wordt ingedeeld in vijf opeenvolgende stadia. In stadium 1 is er alleen sprake van te weinig vruchtwater bij het ene kind en teveel vruchtwater bij het andere kind. De kindjes zijn dan nog niet ziek. Bij stadium vijf zijn een of beide kinderen in de buik overleden als gevolg van TTS.

Hoe wordt de diagnose gesteld bij TTS?

Bij een tweelingzwangerschap wordt elke twee weken een echo gemaakt. Dit komt o.a. doordat de kans op problemen bij een tweeling groter zijn dan bij één kind. Op de echo kijkt de echoscopist naar de hoeveelheid vruchtwater en de verdeling van het vruchtwater tussen beide foetussen. Ook kun je op de echo zien hoeveel blaasvulling er aanwezig is. Een grotere blaas bij het ene kind en een kleinere blaas bij het andere kind kan een aanwijzing zijn voor TTS. 

Tijdens het onderzoek wordt ook gekeken hoe het bloed stroomt en of een van de twee foetussen meer bloed krijgt dan de ander. Ook is te zien hoeveel vocht de kinderen vasthouden. Veel vocht vasthouden kan een teken zijn dat er teveel bloed naar het kindje toe stroomt. 

Behandeling tweeling transfusie syndroom

Zonder behandeling van TTS overlijdt 90% van de kinderen. Daarom wordt er vrijwel altijd een behandeling toegepast. De keuze van de behandeling gebeurt in overleg met de gynaecoloog en vindt plaats in het ziekenhuis.

Fetoscopische laserbehandeling van de placenta (FLOVA)

Bij deze behandeling wordt de moeder 24 uur opgenomen op de afdeling verloskunde. Je kunt het vergelijken met een kijkoperatie. Via de buikwand wordt een kijkertje ingebracht met een laserdraad. Daarmee worden de bloedvaten in de placenta bekeken. Alle bloedvaten tussen de twee foetussen worden met de laser dicht gemaakt. De placenta wordt als het ware in tweeën gedeeld. Hierdoor krijgen beide foetussen hun eigen placenta. Daarnaast wordt het teveel aan vruchtwater afgetapt via een vruchtwaterpunctie. 

Bij een laserbehandeling is er 10% kans dat de vliezen breken. Ook is er 10% kans dat niet alle bloedvatverbindingen dicht worden gelaserd. Daardoor verdwijnt TTS niet altijd na deze behandeling. Na de laserbehandeling is de kans dat beide kinderen het overleven 64%. De kans dat één kind het overleeft is 85% en de kans dat geen van beide kinderen in leven blijft is 15%. De kans op hersenschade bij de kinderen die levend worden geboren is bij deze behandeling 6%.

Ontlastende vruchtwaterpunctie

Het overtollige vruchtwater kan worden afgevoerd via een dunne naald in de buikwand. Daardoor wordt de spanning op de buik minder. De kans op een vroegtijdige bevalling neemt af. Het nadeel aan deze behandeling is dat de oorzaak van het probleem niet wordt weggenomen. Het teveel aan vruchtwater kan snel weer terugkomen. Meestal moet zo’n vruchtwaterpunctie meerdere keren worden herhaald.

Bij herhaalde vruchtwaterpunctie is de kans dat beide kinderen levend geboren worden 66%. De kans dat een van de twee kindjes in leven blijft is 16% en de kans dat beide kinderen overlijden is 30%. Gemiddeld worden de kinderen bij deze behandeling geboren met 29 weken. De kans op hersenschade bij kinderen die levend worden geboren is bij deze behandeling 16%.

Navelstrengcoagulatie

Bij TTS kan een van de kinderen erg ziek zijn, terwijl het andere kind nog wel gezond is. Als het zieke kind in de baarmoeder overlijdt, is dit gevaarlijk voor het gezonde kind. Bij overlijden kan het bloed van het gezonde kind namelijk naar het overleden kind stromen. De kans is groot dat het gezonde kind dan ook overlijdt of ernstig ziek wordt. In dat geval kan het nodig zijn om de navelstreng van het ernstig zieke kind dicht te maken. Hierdoor overlijdt het kind, maar heeft het gezonde kind de beste kans om in leven te blijven. Dit is altijd een lastige keuze voor de ouders en het behandelteam.

De kans dat het gezonde kind levend wordt geboren is 85% na deze behandeling. Bij 10% van de vrouwen breken tijdens deze behandeling de vliezen.

Afwachtend beleid

Als het tweeling transfusie syndroom nog in het eerste stadium is, kan ervoor worden gekozen om het natuurlijke beloop af te wachten. Als er niet teveel vruchtwater aanwezig is en beide kinderen zijn nog gezond, herstelt de TTS soms vanzelf. Wel moet de situatie dan goed in de gaten worden gehouden. 

Beëindiging van de zwangerschap

Wanneer beide kinderen ernstig ziek zijn, wordt de kans dat ze het overleven erg klein. Als ze dan al in leven blijven, worden deze kinderen vrijwel altijd geboren met een handicap. Is de zwangerschap nog onder de 24 weken, dan kan ervoor worden gekozen om de zwangerschap te beëindigen.

Als een van beide kinderen tijdens de zwangerschap overlijdt, blijft deze in de baarmoeder. Bij de bevalling komt het overleden kind vaak samen met de placenta naar buiten. Vaak heeft het overgebleven kind alle ruimte ingenomen in de buik. Daardoor is het overleden kind weggedrukt en vervormd. Het kan daarom zijn dat het overleden kind niet meer goed herkenbaar is.

Bronnen: Radboudumc.nl, Lumc.nl 

Het bericht Het tweeling transfusie syndroom (TTS): is het gevaarlijk? verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Kies een vakantieplek, maak dan een inpaklijst

Een relaxte vakantie met je baby begint al met het uitkiezen van de plek waar je naartoe gaat. Check dus bij het boeken welke faciliteiten er zijn voor kinderen. Is er een kinderstoel, babybad, bedje, box, koelkast (op de camping) etc. aanwezig? Alles wat al aanwezig is, kun je van jouw inpaklijst afstrepen.

Wil je helemaal zeker weten dat jouw vakantieplek babyproof is? Bij veel vakantieparken kun je speciale accommodaties boeken voor kinderen. Deze zijn speciaal ingericht voor jonge gezinnen. Daar zijn geen enge stopcontacten of trappen zonder hekjes in je verblijf aanwezig.

Een eigen inpaklijst maken voor je baby

Er bestaat geen ideale inpaklijst voor een vakantie met je baby. Daarom is het verstandig om de checklist die je hieronder vindt aan te vullen met je eigen ideeën. Dat kun je doen met behulp van de volgende vragen:

1. Hoe ziet het weer eruit op de plek waar je naartoe gaat? In een tropisch oord heb je andere spullen nodig dan in een regenachtig land.
2. Wat ga je allemaal doen op je vakantiebestemming? Wil je zwemmen, wandelen, een stukje rijden of juist relaxen? Al deze activiteiten vragen om andere spullen voor je baby.
3. Welke spullen heb je echt nodig? De kans is groot dat je het liefst alle spullen die je maar kunt bedenken mee wilt nemen. Maar je hebt natuurlijk maar een beperkte hoeveelheid ruimte. Wees daarom kritisch wat je wel en wat je niet op je inpaklijst zet.
4. Weet je echt niet waar je moet beginnen? Probeer dan eens te bedenken wat je op een normale dag thuis allemaal gebruikt. Grote kans dat dit ook de spullen zijn die je op vakantie nodig hebt.

Onze inpaklijst voor een vakantie met baby

Hieronder vind je onze inpaklijst die je zelf kan aanvullen met de spullen die je nodig denkt te hebben. 

Reisdocumenten

• Je baby heeft een eigen paspoort of identiteitskaart nodig. Zorg dus dat je deze niet vergeet als je weggaat. Als je een visum nodig hebt, vergeet deze dan ook niet aan te vragen voor je baby. Maak een kopie van je reisdocumenten, voor als je iets kwijtraakt of er iets wordt gestolen.
• Het zorgverzekeringspasje van je baby moet ook mee, voor als er iets gebeurt op vakantie.
• Omdat de pasfoto van je baby na een paar maanden al niet meer echt op je kleine lijkt, is het verstandig om extra foto’s van je baby mee te nemen. Zo kun je in het buitenland laten zien hoe je kind is gegroeid. Als je twijfelt of de foto nog wel goed genoeg lijkt, kun je dit altijd eventjes navragen bij je gemeente of bij de ambassade van het land waar je naartoe gaat.

Kleding

Welke kleding je meeneemt, hangt af van je reisbestemming. Het is handig om van tevoren te checken of je daar ook kunt wassen. Dat scheelt namelijk een hoop kleding. Je kunt ook zelf handwasmiddel, wat knijpers en een waslijn meenemen. Dan kun je met de hand wat spullen wassen. Zet in ieder geval de volgende items op je inpaklijst:

• Rompertjes of onderbroeken en hemdjes;
• T-shirts of shirtjes met lange mouwen;
• Broekjes;
• Trui of vestje voor als je baby het koud heeft;
• Sokjes;
• Schoentjes of sandalen;
• Pyjama.

Kijk voor je vertrekt altijd eventjes naar de weersvoorspellingen. Als het warmer wordt dan gedacht, pak dan extra zonnebrand, zonnebril en luchtige kleding in. Als het gaat regenen, neem dan juist een regenjasje of regenlaarzen mee en extra warme kleding.

Toiletartikelen

Als je voor het eerst met je baby op vakantie gaat, krijg je waarschijnlijk het gevoel dat je een hele verhuizing onderneemt. Gelukkig kun je ook op je vakantiebestemming veel spullen kopen. Luiers, babydoekjes, badolie en andere toiletartikelen zijn ook in de buitenlandse supermarkten gewoon te koop. Neem daarom wat spulletjes mee voor de eerste dagen. De rest kun je daar kopen. Zet de volgende dingen op je inpaklijst:

• Billendoekjes;
• Douchegel;
• Billencrème
• Luiers (eventueel ook zwemluiers);
• Shampoo
• Nagelschaartje
• Handdoeken (als die niet aanwezig zijn);
• Tandenborstel;
• Washandjes;
• Zeep;
• Zonnebrandcrème en aftersun.

Speelgoed

Je hoeft niet al het speelgoed van je baby mee te nemen als je op vakantie gaat. Vaak zijn een paar speeltjes en één knuffel al genoeg. Ook onderweg wil je voor je kind misschien een speeltje of knuffel meenemen. Ook een handig item op je inpaklijst is een speelkleed.

Praktische babyspulletjes

Er zijn een heleboel praktische dingen die je voor je baby nodig hebt. Thuis heb je ze allemaal, maar als je op vakantie gaat, moet je ze meestal zelf meenemen. Denk daarom van tevoren goed na wat je allemaal nodig kunt hebben en kijk goed wat er al allemaal aanwezig is op de plek waar je heengaat. Voeg de items die ze niet hebben toe aan je inpaklijst:

• Autostoeltje of Maxi-Cosi;
• Antilekbeker;
• Reiswieg;
• Babyvoeding of melkpoeder- of pap;
• Bordje en babylepeltjes;
• Babyfoon en oplader;
• Draagdoek of -zak;
• Flessen en flessenwarmer;
• Hydrofiele doeken;
• Kinderstoel;
• Gevulde luiertas;
• Slabbetjes;
• Snoetenpoetsers;
• Speen;
• Anti-slipmatje voor in bad of douche;
• Slaapzakje of extra deken.

Verbandspulletjes en medicijnen

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Daarom is het handig om een goedgevulde EHBO-doos mee te nemen met o.a. pleisters, thermometer, kinderparacetamol, desinfectiemiddel, een tekenpen en anti-insectenmiddel. Als je baby medicatie gebruikt, moet je dit natuurlijk meenemen. Voor sommige medicijnen heb je een verklaring nodig als je die mee wilt nemen naar het buitenland. Deze kun je bij je huisarts opvragen.

Op vakantie met het vliegtuig

Als je met je baby gaat vliegen, mag je meestal melkpoeder, afgekolfde borstvoeding of babyvoeding meenemen aan boord. Je kinderwagen mag je vaak meenemen tot aan de gate. Check wel of dit op het vliegveld waar je heen gaat ook zo is. Een paar uur met je baby rondsjouwen kan namelijk best zwaar zijn. Soms kun je ook gebruikmaken van een speciale vliegveldbuggy. Je Maxi-Cosi mag vaak mee het vliegtuig in, maar dan moet je wel een eigen stoel boeken voor je baby. Het is goedkoper om je baby op schoot mee te nemen. Bij een lange vlucht kun je meestal een soort wiegje voor je baby vragen op de vlucht. Check van tevoren bij de vliegtuigmaatschappij welke spullen er aan boord zijn en wat je mee mag nemen.

Het bericht Inpaklijst voor een vakantie met je baby verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat is het Alice in Wonderland syndroom?

In 1955 werd dit syndroom voor het eerst beschreven door een arts die Todd heette. Daarom wordt het ook wel het Todd syndroom genoemd. De medische naam voor het Alice in Wonderland syndroom is metamorfopsie. Het is een aandoening waarbij kinderen mensen of voorwerpen in hun omgeving vervormd zien. Je kind ziet een voorwerp dan bijvoorbeeld groter of kleiner dan het daadwerkelijk is. Dit vervormd zien houdt een korte periode aan. Daarna is het zicht van je kind weer normaal .

Het Alice in Wonderland kan bij volwassenen voorkomen, maar 80% van de gevallen zijn bij kinderen. Zowel jongens als meisjes kunnen het syndroom krijgen. Rond de basisschoolleeftijd komt het vaker voor bij jongens. Rond de middelbare schoolleeftijd komt het juist meer voor bij meisjes.

Mogelijke oorzaken

Bij ongeveer de helft van de kinderen lukt het om een onderliggende oorzaak te vinden van het Alice in Wonderland syndroom. Bij de andere helft lukt dit niet. De meest voorkomende oorzaken zijn:

• Migraine, waarbij je kind dan ook vaak last heeft van braken, misselijkheid of er bleek uitziet. Niet ieder kind heeft bij deze migraineaanvallen ook last van hoofdpijn. Dat maakt het soms lastig om migraine te herkennen.
• Een infectie met het Ebstein Barr virus. Dit virus veroorzaakt bij jongeren de ziekte van Pfeiffer. Jonge kinderen worden meestal alleen verkouden. Als het virus in de hersenen terecht komt, kan dit het Alice in Wonderland syndroom veroorzaken. Het lijkt erop dat soms ook andere virussen de oorzaak van het syndroom kunnen zijn.
• Epilepsie in het gedeelte van de hersenen waar je kind verwerkt wat het ziet. Dit is de tempo-pariëtale kwab.
• Soms kan medicatie (of drugs) ook het Alice in Wonderland syndroom veroorzaken als bijwerking. Als je kind net een nieuw medicijn heeft en een aanval krijgt, neem dan contact op met je huisarts of kijk het na in de bijsluiter.

Symptomen van Alice in Wonderland syndroom

De verschijnselen kunnen per kind verschillen. Ze komen voor in aanvallen. Meestal duurt zo’n aanval ongeveer tien tot vijftien minuten. Als het vervormd zien constant aanwezig is, ligt de oorzaak waarschijnlijk bij een oogaandoening. Je kind heeft dan geen Alice in Wonderland syndroom. De symptomen van het Alice in Wonderland syndroom zijn:

• Vervormd zien is het meest voorkomende symptoom. Je kind kan dingen bijvoorbeeld groter of veel kleiner zien dan ze in werkelijkheid zijn. Een voorwerp kan ook ver weg lijken of juist heel dichtbij. 
• Doordat de wereld er ineens anders uitziet, kan je kind angstig worden. Zeker als het de eerste keer is dat zo’n aanval voorkomt, kan je kind hier best van schrikken.
• Niet alleen het zicht, maar ook het geluid, gevoel en de tijdsbeleving kunnen veranderen. Geluiden klinken harder, zachter of juist hoger of lager. Voorwerpen voelen anders aan, bijvoorbeeld veel zachter of ruwer. De tijd kan voor je kind veel sneller of langzamer lopen dan normaal.
• Bij een aanval kan je kind ook het gevoel krijgen dat hij zelf niet echt bestaat. Alsof hij eventjes weg is van zijn eigen lichaam. Dit onwerkelijke gevoel heet derealisatie.
• Je kind kan het gevoel krijgen beelden al eens eerder te hebben gezien. Een soort déjà vu moment.

Diagnose en behandeling van het Alice in Wonderland syndroom

Er bestaat geen specifieke test om het syndroom vast te stellen. Dit gebeurt dus op basis van het verhaal dat je kind vertelt. Bij de meeste kinderen wordt bij een lichamelijk onderzoek niets afwijkends gevonden. Als de arts denkt dat er een onderliggende oorzaak is, kan je kind doorverwezen worden voor vervolgonderzoek. 

Als er een onderliggende oorzaak wordt gevonden, is er vaak een behandeling mogelijk. Voor een virusinfectie is meestal geen aanvullende behandeling nodig. Het afweersysteem van je kind ruimt het virus zelf weer op. De aanvallen verdwijnen dan vanzelf binnen enkele weken of maanden. Bij epilepsie of migraine krijgt je kind soms medicatie of een andere behandeling. 

Hoe kun je je kind helpen?

Je kunt je als ouder machteloos voelen als je kind bang wordt tijdens een aanval van het Alice in Wonderland syndroom. Het helpt om rustig te blijven en je kind gerust te stellen. Op den duur leren jij en je kind dat de aanval voorbij gaat. Ook kun je om begeleiding vragen om samen met je kind te leren hoe je moet omgaan met het syndroom. Dit kun je doen bij je behandelend arts. Deze begeleiding wordt vaak gegeven door een verpleegkundige, maatschappelijk werker of psycholoog.

Hoe verder als je kind het Alice in Wonderland syndroom heeft?

Bij twee op de drie kinderen verdwijnen de aanvallen. Als de aanvallen blijven, leert je kind er vaak mee om te gaan. Ook worden de aanvallen vaak in de loop van de tijd minder heftig. Het Alice in Wonderland syndroom is geen erfelijke aandoening. Ook verandert het niets aan de levensverwachting van je kind. Bij epilepsie of migraine kunnen erfelijke factoren wel een rol spelen. 

Bronnen: Kinderneurologie.eu, Tijdschriftvoorpsychiatrie.nl

Het bericht Het Alice in Wonderland syndroom bij kinderen verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Wat zijn striae of zwangerschapsstriemen?

Striae, ook wel bekend als zwangerschapsstriemen, komt bij meer dan de helft van de zwangere vrouwen voor. In studies lopen de schattingen uiteen van 55% tot 90%. Meestal beginnen ze tussen de zesde en zevende maand van de zwangerschap. Het zijn lijnvormige strepen in het onderhuidse bindweefsel. Ze ontstaan als het onderhuidse bindweefsel in hoog tempo wordt opgerekt. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij de zwangerschap. Ook bij kinderen in de puberteit komt het regelmatig voor. Door de snelle groei wordt de huid teveel opgerekt. De bindweefselcellen kunnen niet in zo’n hoog tempo nieuwe cellen aanmaken, waardoor deze cellen als het ware overrekt worden. De te ver uitgerekte cellen verliezen hun soepelheid en elasticiteit en de normale collageenproductie, wat zorgt voor de huidskleur, raakt verstoord.

Hoe ziet een zwangerschapsstriem eruit?

In het begin kleurt de striem rood of roodbruin af tegen de huid. Na langere tijd (maanden tot soms jaren) verandert dit in een lichtere beige, witte of huidkleurige tint. Daardoor vallen de striae minder op. Een striem kan 1-10 cm breed zijn en kan tot 20 cm lang worden. Voor de werking van de huid zijn striae niet schadelijk. Niet iedereen vindt ze er mooi uitzien, waardoor het wel vervelend kan zijn als je bijvoorbeeld een bikini aan wilt.

Waar ontstaan striae?

Striemen kunnen overal op de huid ontstaan. Meestal is dit op plekken waar de huid in hoog tempo wordt opgerekt. De buik is een veel voorkomende plek. Je baby groeit snel, waardoor je buik ook snel meegroeit. Ook de snelle groei van je borsten kan striemen veroorzaken. Omdat je vetreserve toeneemt tijdens de zwangerschap, kunnen bij je billen en heupen striemen ontstaan. Ook op je benen zit vaak extra vet tijdens de zwangerschap. De buik, billen, heupen en benen zijn dus vaak de plekken waar zwangerschapsstriemen voorkomen.

Verhoogde kans op striemen?

Er zijn verschillende factoren die het risico verhogen op striemen. 

• Jonge leeftijd: tieners en twintigers hebben tijdens hun zwangerschap een hogere kans op heftige striae dan zwangere vrouwen boven de 30.
• Hoger gewicht voordat je zwanger wordt.
• Hoge of snelle toename van het gewicht tijdens de zwangerschap.
• In de familie komen zwangerschapsstriemen voor.
• Je hebt zelf in je jeugd al last gehad van striae.

Striae voorkomen

Voorkomen is beter dan genezen. Er wordt dan ook regelmatig onderzoek gedaan naar het voorkomen van zwangerschapsstriemen. Vooral insmeren van de huid is een populaire onderzoeksmethode. De resultaten lopen uiteen. In de ene studie wordt een klein verschil gevonden, in de andere studie vinden onderzoekers geen verschil tussen smeren of niet smeren. Als je een crème wilt gebruiken, raadpleeg dan eerst je verloskundige.

Daarnaast is een gezonde leefstijl belangrijk. Niet roken, een gezond gewicht, gezond eten en voldoende water drinken helpen om je huid gezond te houden van binnenuit. Het feit blijft dat de overgrote meerderheid van de zwangere vrouwen te maken krijgt met zwangerschapsstriemen. 

Bestaande zwangerschapsstriemen behandelen

Het behandelen van bestaande striemen kan je het beste doen als ze net ontstaan of nog aan het ontstaan zijn. In deze beginfase zijn de striemen rood of roodbruin van kleur. Meestal is dit in de eerste twee tot drie maanden. Ook hierover kun je bij je verloskundige om advies vragen. Een crème smeren kan helpen tijdens en na de zwangerschap. Lasertherapie na de zwangerschap kan bij heftige striae worden overwogen. Ga hiervoor naar een gespecialiseerde huidtherapeut.

Verandering van je lichaam tijdens de zwangerschap

De behandelmethoden voor striae zijn helaas niet toereikend om bij iedere moeder zwangerschapsstriemen te voorkomen. Een groot gedeelte van de zwangere vrouwen krijgt ermee te maken. Het goede nieuws is dat ze niet schadelijk zijn voor je gezondheid. Veel vrouwen vinden ze er niet mooi uitzien. Je lichaam verandert sowieso tijdens en na de zwangerschap. Het is niet vreemd of raar dat je dan een tijdje anders tegen je lichaam aankijkt. Het kan helpen om hier met je partner, andere moeders of je omgeving over te praten. 

Bronnen: Huisarts en Wetenschap, Huidziekten.nl, Pubmed Central

Het bericht Striae of zwangerschapsstriemen verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.

Waarom heeft je kind een eigen paspoort nodig?

Als je baby naar het buitenland reist, is een eigen identiteitsbewijs verplicht. Vroeger werd je kind bijgeschreven in jouw paspoort. Tegenwoordig heeft ieder kind een eigen legitimatiebewijs nodig. Dit komt door nieuwe Europese wetgeving, die is ingevoerd om fraude met paspoorten te voorkomen. Ook als je kind zorg nodig heeft, moet je je baby kunnen legitimeren. Daarom is het verstandig om op tijd een paspoort of ID-kaart aan te vragen.

Paspoort of ID-kaart?

Een paspoort is geldig in alle landen. Een ID-kaart is in de meeste Europese landen geldig als legitimatiebewijs. Op de website van de Rijksoverheid vind je een lijst met alle landen waar een ID-kaart geldig is. 

Beide legitimatiebewijzen zijn vijf jaar geldig bij kinderen onder de 18 jaar. Ben je dus van plan om met je baby binnen vijf jaar buiten Europa te reizen, dan is het verstandig om een paspoort aan te vragen. Een ID-kaart is ietsje goedkoper dan een paspoort.

De aanvraag en het ophalen van het paspoort

Een identiteitsbewijs kun je voor je kind aanvragen bij de gemeente. Je kunt hiervoor een afspraak maken via de website van je eigen gemeente. Je baby moet aanwezig zijn bij het aanvragen én het ophalen van het identiteitsbewijs. 

Toestemming van beide ouders

Bij de aanvraag van het identiteitsbewijs van je baby heb je toestemming nodig van de gezaghebbende ouders. In sommige gevallen is iemand anders gezaghebbende over het kind. Als je als beide ouders gezaghebbende bent, kun je samen naar de aanvraag gaan. Je kunt de andere ouder ook vooraf een toestemmingsformulier laten invullen en een kopie van zijn of haar legitimatiebewijs meenemen. Voor het ophalen is het voldoende als een van beide ouders met de baby naar de gemeente gaat.

Pasfoto

Voor het aanvragen van een paspoort of ID-kaart moet je van je baby een pasfoto laten maken die voldoet aan de eisen voor pasfoto’s. Dit kan een lastige klus zijn, zeker als je baby nog niet zelf zijn hoofdje omhoog kan houden. Het is verstandig om een foto te laten maken bij een fotograaf die gespecialiseerd is in pasfoto’s voor identiteitsbewijzen. Voor kinderen onder de 6 jaar gelden andere regels dan voor volwassenen. Zo hoeft je baby bijvoorbeeld niet recht in de camera te kijken en niet per se met een neutrale blik te kijken. Het is wel zo dat, als je je baby vast moet houden, jouw handen of lichaam niet zichtbaar mogen zijn op de pasfoto.

Identificatieplicht in de zorg

Als je baby zorg nodig heeft, moet je je kind kunnen legitimeren. Anders mag een zorgverlener de zorg voor je baby niet declareren bij de zorgverzekering. Als er sprake is van een noodsituatie, krijgt je baby wel eerst zorg. Je moet dan alsnog binnen 14 dagen bij het betreffende ziekenhuis het identificatiebewijs van je baby laten zien. 

Mijn kind lijkt niet meer op de foto in het paspoort

In vijf jaar tijd kan je kind veel veranderen. Zeker als je een paspoort hebt aangevraagd voor je baby, lijkt de pasfoto misschien al niet meer als je kindje twee is. In Nederland is dat meestal geen probleem. Als je naar het buitenland gaat, moet je soms wel extra opletten. Het kan helpen om extra foto’s mee te nemen waarin je laat zien hoe je kind in de loop van de jaren is veranderd. Als je echt twijfelt of de foto nog wel genoeg op je kind lijkt, kun je contact opnemen met de gemeente. Of je vraagt het na bij de ambassade van het land waar je naartoe reist.

Bronnen: Rijksoverheid.nl

Het bericht Een paspoort voor je baby aanvragen verscheen eerst op AllesOverKinderen.nl.